spin
 
Encyklopedia PWN
spin
[ang.],
fiz. wewnętrzny moment pędu mikrocząstki (cząstki elementarnej, jądra atomowego) mierzony w jej układzie spoczynkowym;
jest wielkością skwantowaną: kwadrat wektora spinu wynosi ħ2s(s + 1), gdzie ħ — stała Plancka podzielona przez 2π, zaś s — spinowa liczba kwantowa, charakterystyczna dla każdego rodzaju cząstek, całkowita lub połówkowa liczba nieujemna; np. spin elektronu, neutrina, mionu i nukleonów wynosi (w jednostkach ħ) 1/2; spin fotonu jest 1; spin mezonów π i K — 0. Rzut spinu na ustalony kierunek przyjmuje 2s + 1 wartości: s, s –1, s –2,... , –s (tzw. kwantowanie przestrzenne); istnienie spinu zostało potwierdzone doświadczalnie. Pojęcie spinu wprowadzili 1925 G.E. Uhlenbeck i S.A. Goudsmit. Odkrycie spinu pozwoliło zbudować teorię układu okresowego pierwiastków, wyjaśnić strukturę widm atomowych, istotę kowalencyjnych wiązań chem., zjawisko ferromagnetyzmu i wiele innych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia