spalinowych

Encyklopedia PWN

mieszanka palna, mieszanka paliwowo-powietrzna,
mieszanka paliwa gazowego lub ciekłego z powietrzem o składzie zapewniającym jej spalenie w warunkach pracy silnika spalinowego;
maszyna przetwarzająca ciepło, energię elektryczną lub energię mechaniczną na pracę o postaci dogodnej do napędzania maszyn, pojazdów i urządzeń przemysłowych;
sprężarka, pot. kompresor,
maszyna robocza do zwiększania ciśnienia czynnika roboczego (gazu lub pary) i/lub do jego transportu;
Werner Jan Ryszard, ur. 10 I 1904, Warszawa, zm. 7 IV 1966, Łódź,
inżynier, konstruktor silników spalinowych;
wtrysk paliwa, zasilanie wtryskowe,
w silniku spalinowym tłokowym zasilanie przez tłoczenie ciekłego paliwa (np. przez pompę wtryskową) do wtryskiwaczy, które rozpylają je w kanałach dolotowych doprowadzających powietrze do cylindrów silnika albo w przestrzeni komory spalania, w sposób ciągły lub w odmierzonych dawkach;
stopy lekkie (gęstość 2,55–2,80 g/cm3), których gł. składnikiem jest aluminium.
Angoulême
[ãgulẹm],
m. w zachodniej Francji, w  regionie Nowa Akwitania, nad rz. Charente;
Bosch
[bosz]
Robert, ur. 23 IX 1861, Albeck k. Ulm, zm. 12 III 1942, Stuttgart,
niemiecki inżynier i przemysłowiec;
tworzywa ceramiczne, których gł. składnikami są azotki — gł. krzemu (Si3N4), także glinu (AlN);
techn. różnica ciśnień niezbędna do pokonania oporów przepływu powietrza i gazów spalinowych przez palenisko i kanały kotła parowego.
ciepło nie wykorzystywane podczas przetwarzania energii w urządzeniach energ. i oddawane do otoczenia;
detonacja
[łac. detonare ‘zagrzmieć’],
wybuch przebiegający ze stałą, maks. dla danych warunków prędkością liniową (rzędu kilku tys. m/s);
DI, ang. Direct Ignition,
mech. system zapłonu bezpośredniego, w którym cewki zapłonowe są umieszczone bezpośrednio na świecach zapłonowych;
DI, ang. Direct Ignition, bezpośredni wtrysk paliwa,
mech. system wtrysku paliwa w spalinowych silnikach tłokowych o zapłonie samoczynnym, w którym paliwo jest wtryskiwane bezpośrednio do cylindra silnika.
odcinek falowodu akustycznego, którego przekrój wzrasta;
Eberman Ludwik Tadeusz, ur. 14 IV 1885, Wiedeń, zm. IV 1945, Szwajcaria,
pol. inżynier, konstruktor silników spalinowych;
elektron
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’],
techn. stop magnezu z aluminium (3–10% Al) z dodatkiem cynku (do 3%) i manganu (do 0,3%);
jakościowe i ilościowe oznaczanie chem. składu mieszanin gazowych.
urządzenie do wytwarzania iskry elektr. między elektrodami świecy zapłonowej w silnikach spalinowych o zapłonie iskrowym;
Junkers Hugo Wymowa, ur. 3 II 1859, Rheydt, zm. 3 II 1935, Gauting k. Monachium,
niemiecki pionier lotnictwa, konstruktor lotniczy, wynalazca, przemysłowiec.

Słownik języka polskiego PWN

spaliny «mieszanina gazów uchodzących z pieca lub silnika spalinowego, będąca produktem spalania paliw»
• spalinowy
silnik spalinowy «silnik cieplny, w którym czynnikiem roboczym są rozprężające się gazy powstałe ze spalania się mieszanki paliwa i powietrza wewnątrz silnika»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia