wskaźnik
 
Encyklopedia PWN
wskaźnik, indykator,
chem. substancja, która w określonych warunkach wykazuje wyraźną zmianę właściwości, najczęściej zmianę lub pojawienie się zabarwienia, fluorescencji, chemoluminescencji i in., co pozwala na stwierdzenie odczynu badanego roztworu albo obecności określonego jonu lub cząsteczki;
niewielką ilość roztworu w. wprowadza się do badanego roztworu lub kroplę badanego roztworu umieszcza się na bibule filtracyjnej nasyconej roztworem w. (pasek bibuły nasycony roztworem w. i wysuszony nosi nazwę papierka wskaźnikowego). W. często są używane w miareczkowaniu do określenia punktu końcowego miareczkowania. W. alkacymetryczne są barwnikami syntet. (np. oranż metylowy, fenoloftaleina) lub naturalnymi (lakmus, barwnik czerwonej kapusty); stosuje się je w alkacymetrii, a także do przybliżonego oszacowania wartości pH roztworów; w. uniwersalne są mieszaniną kilku wskaźników i zmiany ich barw porównuje się ze skalą barw (np. dołączaną do opakowania papierków). W. redoks są to związki org., których postać utleniona i zredukowana różnią się zabarwieniem, a zakres zmiany barwy jest zbieżny z wartością ich potencjału redukująco-utleniającego (potencjału redoks); są stosowane w redoksometrii. W. kompleksometryczne to związki, przeważnie org., które w obecności określonych jonów metali zmieniają barwę wskutek tworzenia kompleksu (związku koordynacyjnego) z metalem; wykorzystywane w kompleksometrii. Działanie w. adsorpcyjnych, stosowanych w miareczkowaniach strąceniowych, polega na zmianie barwy związanej ze specyficzną adsorpcją barwnika na powierzchni osadu.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia