Estonia. Gospodarka
 
Encyklopedia PWN
Estonia. Gospodarka.
Kraj przemysłowo-rolniczy; do 1991 wchodził w skład nadbałtyckiego regionu ekonomicznego ZSRR; silnie uzależniony od importu surowców i paliw; reforma systemu gospodarczego zapoczątkowana przed uzyskaniem niepodległości; Estonia jako pierwsze z państw powstałych po rozpadzie ZSRR opuściła 1992 strefę rublową; eksport do strefy rublowej zmniejszył się do 25%; 1997 działało ponad 70 tys. firm, z czego ok. 6 tys. z kapitałem zagranicznym. Struktura wytwarzania PKB (w % — 2007): rolnictwo 2,9, przemysł (i budownictwo) 28,9, usługi 68,2; jeden z najszybciej rozwijających się krajów Europy; wzrost PKB 7,3% (2007); zbudowano nowoczesny system bankowy, zliberalizowano przepisy handlowe, podatkowe i celne; 1996 wpływy z prywatyzacji wyniosły 210 mln dolarów USA; 1998 łączna wartość inwestycji zagranicznych (głównie z Finlandii) osiągnęła ponad 350 mln dolarów USA. Inflacja spadła z ponad 1000% (1992) do 6,3% (2007); PKB na 1 mieszkańca wg parytetu siły nabywczej 21,8 tys. dolarów USA (2007).
Przemysł. Najważniejsze surowce miner.: łupki bitumiczne, torf, fosforyty; produkcja energii elektrycznej 10,3 mld kW · h (2004), największe elektrownie (opalane łupkami): Nadbałtycka 1620 MW i Estońska 1600 MW; przemysł elektrotechniczny, precyzyjny, chem. (nawozy azotowe i fosforowe), włók. (bawełniany), spoż. (rybny, mleczarski, mięsny); rzemiosło artyst. (m.in. wyroby ze skóry i metalu); gł. ośr. przem.: Tallinn, Tartu, Narwa, Kohtla-Järve, Rakvere, Parnawa.
Rolnictwo. Użytki rolne zajmują 33% pow.; uprawa roślin pastewnych (gł. wieloletnie trawy) ukierunkowana na zapewnienie bazy paszowej dla zwierząt hod., ponadto zbóż (jęczmień, owies, pszenica), ziemniaków, lnu, w strefach podmiejskich — warzyw; intensywna hodowla bydła mleczno-mięsnego, trzody chlewnej typu mięsnego, owiec, kóz, drobiu; rybołówstwo mor.; gł. porty rybackie: Tallinn, Parnawa, Haapsalu i Kuressaare.
Turystyka. Znane uzdrowiska: Parnawa, Haapsalu, Narwa-Jöesum, Kuressaare. W 2001 Estonię odwiedziło 1,23 mln turystów zagr. (gł. z Finlandii, Łotwy, Szwecji, Litwy i Niemiec); wpływy z turystyki osiągają 674 mln dol. USA (2003).
Transport i łączność. Dobrze rozwinięta sieć dróg samoch., dł. 56,8 tys. km (w tym 23% o twardej nawierzchni); dł. linii kol. 958 km (2005); żegluga śródlądowa (500 km dróg wodnych); gazociągi: Tallinn–Kohtla–Järve do Petersburga i z Daszawy (Ukraina) do Tartu (w budowie odcinek do Rakvere); największy port mor. — Tallinn; połączenia lotn. z Moskwą, Petersburgiem i Rygą; dzięki inwestycjom zagr. dobrze rozwinięta sieć telefoniczna; w użyciu 1,4 mln telefonów komórkowych (2004).
Handel zagraniczny. Bilans handl. ujemny; 2005 wartość eksportu wyniosła 7,4 mld dol. USA, importu 9,2 mld dol. USA; gł. artykuły eksportu: maszyny i urządzenia, żywność (m.in. ryby mrożone), produkty zwierzęce, tekstylia, wyroby drzewno-papiernicze, chemikalia; importuje się maszyny i środki transportu, surowce miner., metale i chemikalia; gł. partnerzy handl.: Finlandia, Szwecja, Niemcy, Rosja, Łotwa.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia