OKO

Encyklopedia

narząd zmysłu, przystosowany do odbierania bodźców świetlnych, przekształcania ich w impulsy nerwowe i przesyłania do mózgu;
żegl. funkcja obserwatora pełniona przez marynarza na dziobie statku wodnego.
obszar w centrum cyklonu tropikalnego odznaczający się małym zachmurzeniem i słabymi wiatrami lub ciszą.
Morskie Oko, Rybie Jezioro, Rybi Staw,
jezioro w Dolinie Rybiego Potoku (Tatry Wysokie), u podnóża Mięguszowieckich Szczytów, nieco powyżej górnej granicy lasu, na wysokości 1395 m, w województwie małopolskim;
miner., żółta lub brunatna odmiana kwarcu zawierająca wrostki amfiboli;
miner., rzem. artyst. nazwa wielu odmian kamieni szlachetnych, w których pojawia się opt. efekt kociego oka;
opt. charakterystyczny efekt opt. przejawiający się w postaci jasnej smugi światła, przypominającej źrenicę kociego oka, przesuwającej się po nachylanej powierzchni niektórych kamieni szlachetnych;
fot. potoczna nazwa szerokokątnego obiektywu fotograficznego o bardzo złożonej konstrukcji i kącie widzenia 130–220° (co jest wynikiem bardzo krótkiej ogniskowej: 6–18 mm dla aparatów małoobrazkowych);
Kino-Oko, ros. Kinoki,
grupa młodych filmowców sowieckich, działająca 1923–30 pod kierownictwem Dz. Wiertowa (1921 twórcy szkoły filmu dokumentalnego K.-O.);
miner. niebieskoszara odmiana kwarcu zawierająca wrostki amfiboli, silnie migotliwa;
bot. roślina drzewiasta, → kulczyba.
Oka, Okạ,
rz. w Rosji, najdłuższy (pr.) dopływ Wołgi;
Oka, Okạ,
rz. w azjat. części Rosji, lewy dopływ Angary;
Oka
[jap., ‘kwiat wiśni’],
wojsk. „żywa torpeda” w kształcie samolotu, → Baka.
Ok Tedi, Ok Tedi River,
rz. w Papui-Nowej Gwinei.
miarowość oka, emmetropia,
stan oka zapewniający najlepsze widzenie;
anat. struktura załamująca światło, występująca w oku kręgowców i niektórych bezkręgowców, składnik układu opt. oka;
wada oczu;
tylna, wewn. część gałki ocznej;

Materiały dodatkowe

polskie przysłowie odnotowane już w źródłach z XVI w.
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia