mieszane

Encyklopedia PWN

mat. własność niektórych układów dynamicznych (X, T) odpowiadająca równomiernemu rozprowadzaniu (wymieszaniu) zawartości każdego typowego podzbioru przestrzeni X w całej objętości tej przestrzeni przy wielokrotnym powtarzaniu przekształcenia T. Terminem „mieszanie” nazywa się także sam układ dynamiczny mający własność m. lub działające w nim przekształcenie T. M. jest własnością silniejszą od ergodyczności, która wyraża jedynie nieistnienie istotnie mniejszego podukładu zawartego w (X, T). Intuicyjnemu pojmowaniu równomiernego rozprowadzania odpowiada następująca mat. definicja: jeśli T: X → X jest mierzalnym przekształceniem przestrzeni X w siebie, zachowującym miarę probabilistyczną P (tzn. P(T–1(A)) = P(A) dla każdego mierzalnego podzbioru A zawartego w X), to układ (X, T) ma własność m., gdy dla wszystkich mierzalnych podzbiorów A, B (tj. tych, których prawdopodobieństwa da się określić) zachodzi równość .
wprawianie w ruch danego ośrodka w celu uzyskania emulsji, zawiesiny ciał stałych lub przyspieszenia niektórych procesów (np. ekstrakcji, absorpcji, wymiany ciepła, rozpuszczania);
ekon. jeden z głównych typów gospodarek, wyróżniony ze względu na rodzaj regulacji procesów gospodarczych.
mat. pojęcie z zakresu rachunku wektorowego (w przestrzeni euklidesowej): i.m.w. , , o wspólnym początku jest iloczyn skalarny ( × ) · , gdzie znak × oznacza mnożenie wektorowe (iloczyn wektorowy), a znak · oznacza mnożenie skalarne (iloczyn skalarny);
powstawanie wrażeń barwnych przez składanie (mieszanie) barw prostych w oku;
instytucja międzynar. 1922–37; utworzona na podstawie pol.-niem. konwencji genewskiej z 15 V 1922, z siedzibą w Katowicach;
wulkan mieszany, stratowulkan,
geol. wulkan wyrzucający znaczne ilości materiałów piroklastycznych na przemian z lawami;
nakładanie się barw pozostałych po wyeliminowaniu ze światła białego (np. w wyniku pochłaniania przez barwniki) fal o pewnych długościach;
język polskich zbiorowości etnicznych zamieszkujących poza granicami kraju;
kompleks leśny na obszarze Sudetów (Kraina Sudecka) i Przedgórza Sudeckiego (Kraina Śląska);
substancje chem. zdolne do egzotermicznego rozkładu lub spalania z wydzieleniem dużych ilości gorących gazów, stanowiące źródło energii i czynnik roboczy w silnikach rakietowych;
wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.
ekon. zbywalny papier wartościowy na okaziciela emitowany przez fundusze inwestycyjne zamknięte i mieszane;
Indyjski, Ocean, ang. Indian Ocean,
ocean między Afryką, Azją, Australią i Antarktydą, w większości na półkuli południowej;
ekol. podział jezior na typy według różnych kryteriów;
układ elektroniczny, w którym zachodzi proces mieszania 2 sygnałów elektr. o różnych częst. (przemiana częstotliwości).

Słownik języka polskiego PWN

mieszany
1. «złożony z różnych składników, gatunków, rodzajów itp.»
2. «niejednoznaczny lub zawierający elementy przeciwstawne»
mieszać
1. «zmieniać położenie cząstek substancji płynnej lub sypkiej, poruszając w niej czymś lub potrząsając naczyniem, w którym się ona znajduje; też: łączyć ze sobą w ten sposób różne substancje»
2. «dodawać coś do czegoś, przeplatać coś czymś»
3. «wciągać kogoś, zwykle bez jego zgody, w jakieś sprawy»
4. «nie odróżniać jednego od drugiego, niesłusznie utożsamiać coś z czymś»
5. «wprawiać kogoś w zakłopotanie»
6. pot. «powodować zamęt w czymś, przeszkadzać komuś»
7. pot. «mącić, intrygować»
deklinacja mieszana «deklinacja wyrazów, w której występują formy właściwie różnym grupom deklinacyjnym»
liczba mieszana «liczba złożona z części całkowitej i ułamka właściwego»
siew mieszany «siew dwu lub więcej gatunków roślin»
mieszać się
1. «o substancjach: łączyć się ze sobą, tworząc mieszaninę»
2. «występować jednocześnie, łącząc się i przeplatając»
3. «wtrącać się do czegoś»
4. «być nierozróżnianym, mylonym»
5. «tracić pewność siebie»
6. «stawać się bezładnym, chaotycznym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia