detektorem

Encyklopedia PWN

urządzenie elektroniczne przeznaczone do selektywnego odbioru sygnałów niesionych przez fale radiowe (emitowane przez nadajnik radiokomunikacyjny), a także do ich przetwarzania, ewentualnie rejestracji.
Rogalski Antoni, ur. 12 VI 1946, Wojdal,
inżynier elektronik, pułkownik WP;
spektrograf astronomiczny, astrospektrograf,
przyrząd służący do otrzymywania widm ciał niebieskich;
podziemny detektor do badania neutrin oraz do poszukiwania rozpadów protonów;
dziedzina analizy chem., oznaczanie składników (nieorg. i org.) występujących w bardzo małych (śladowych) ilościach.
związki nieorg., pochodne antymonowodoru (stybanu);
Bardeen
[rdị:n]
John Wymowa, ur. 23 V 1908, Madison (stan Wisconsin), zm. 30 I 1991, Boston,
fizyk amerykański.
bioczujnik, biosensor,
rodzaj czujnika chemicznego zawierającego składniki biologicznie czynne w receptorze (obszarze detekcyjnym), wykonanym najczęściej w postaci membrany.
Braun Karl Ferdinand Wymowa, ur. 6 VI 1850, Fulda, zm. 20 IV 1918, Nowy Jork,
fizyk niemiecki;
Charpak
[szarpạk]
Georges Wymowa, ur. 1 VIII 1924, Dąbrowica (Polska), zm. 29 IX 2010, Paryż,
fizyk francuski;
zespół metod służących do wytwarzania warstw o grubości nie przekraczającej kilku µm (zwykle poniżej 1 µm) na powierzchni podłoża, mającego z reguły grubość wielokrotnie większą (nawet kilkaset tys. razy).
Cronin
[krə̣unın]
James Watson, ur. 29 IX 1931, Chicago, zm. 25 VIII 2016, Saint Paul (Minnesota),
fizyk amerykański;
emisja widzialnego promieniowania elektromagnetycznego wywołana przechodzeniem przez materię cząstki naładowanej o prędkości większej niż prędkość światła w tym ośrodku (promieniowanie Czerenkowa);
czujnik, sensor:
czujnik chemiczny, sensor chemiczny,
urządzenie służące do przekształcenia informacji chem. na użyteczny sygnał pomiarowy;
dawkomierz, miernik dawki, dozymetr,
przyrząd do pomiaru (lub rejestracji) dawki lub równoważnika dawki, a także mocy dawki promieniowania jonizującego.
demodulacja
[łac.],
telekom. proces wydzielania sygnału modulującego (przenoszącego informację) z sygnału zmodulowanego (przebiegu nośnego);
detekcja
[łac.],
fiz. wykrywanie np. promieniowania elektromagnetycznego, cząstek elementarnych, składników gazu;
dotyk, zmysł dotyku,
rodzaj czucia, zdolność odczuwania działania bodźców mechanicznych na powierzchnię skóry za pomocą receptorów w skórze właściwej i głębokiej warstwie naskórka.
urządzenie służące do rejestrowania rentgenowskich obrazów dyfrakcyjnych monokryształów, polikryształów oraz substancji pseudokrystalicznych (np. ciekłych kryształów).

Słownik języka polskiego PWN

detektor
1. «przyrząd lub urządzenie do dokonywania detekcji»
2. zob. demodulator

• detektorowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia