detektorem

Encyklopedia PWN

chromatografia
[gr. chrṓma ‘barwa’, gráphō ‘piszę’],
metoda rozdzielania jednorodnych mieszanin na składniki, w której wykorzystuje się różnicę sił oddziaływania tych składników z fazą ruchomą i nieruchomą (stacjonarną).
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
dziedzina zajmująca się zastosowaniem promieniowania jonizującego w technice.
badanie jakościowego (analiza jakościowa) i ilościowego (analiza ilościowa) składu chem. substancji.
przyrządy i urządzenia służące do obserwacji astronomicznych.
dawkomierz, w którym detektorem promieniowania jest substancja chemiczna zmieniająca swe właściwości optyczne, wskutek zachodzących reakcji chemicznej, proporcjonalnie do wielkości dawki promieniowania.
dawkomierz, w którym detektorem promieniowania jest komora jonizacyjna.
dawkomierz termoluminescencyjny, dawkomierz luminescencyjny,
dawkomierz, w którym detektorem promieniowania jest substancja wykazująca po napromienieniu, a następnie ogrzaniu luminescencję o natężeniu proporcjonalnym do dawki promieniowania.
demodulator
[łac.],
telekom. układ elektroniczny realizujący proces demodulacji, stanowiący część składową urządzenia odbiorczego (radiofonicznego, telewizyjnego, telefonicznego, telegraficznego i in.);
fizyka wielkich energii, fizyka cząstek elementarnych,
dział fizyki obejmujący szeroki zakres zjawisk związanych z oddziaływaniem i strukturą cząstek elementarnych (począwszy od niektórych zagadnień jądrowych aż do astrofizycznych i kosmologicznych).
fotodetektor
[gr.-łac.],
detektor fotoelektryczny,
przyrząd stosowany do wykrywania i/lub pomiaru parametrów promieniowania elektromagnetycznego (z zakresu opt.), którego zasada działania opiera się na zjawisku fotoelektrycznym zewn. (lampa fotoelektronowa) lub wewn. (f. półprzewodnikowe);
przyrząd do pomiaru jasności obiektów astronomicznych;
przemiana częst. promieniowania świetlnego w procesie nieliniowym;
w fizyce wielkich energii rodzaj detektora cząstek;
Koshiba
[kośiba]
Masatoshi, ur. 19 IX 1926, Toyohashi (Honsiu),
fizyk japoński;
gazowy detektor cząstek (promieniowania jonizującego);
początkowo firma japońska wytwarzająca sprzęt i urządzenia opt., zał. 1910; obecnie międzynar. konsorcjum produkujące sprzęt opt., foto- i reprograficzny;
telekom. rodzaj odbiornika radiokomunikacyjnego powszechnego użytku, przeznaczonego do odbioru i przetwarzania emitowanych przez stacje nadawcze fal radiowych wielkiej częst. przenoszących sygnały foniczne.

Słownik języka polskiego PWN

detektor
1. «przyrząd lub urządzenie do dokonywania detekcji»
2. zob. demodulator

• detektorowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia