detektorem

Encyklopedia PWN

dział elektroniki zajmujący się układami, których działanie jest oparte na zachodzeniu procesów przetwarzania zarówno sygnałów elektr. na opt., jak i sygnałów opt. na elektryczne.
optyka zintegrowana, optyczne obwody scalone,
płytki, na których techniką cienkich warstw są naniesione różne elementy opt., np. soczewki, siatki dyfrakcyjne, detektory, światłowody;
Popow Aleksandr S., ur. 16 III 1859, Turijskie Rudniki (ob. Krasnoturyjsk), zm. 13 I 1906, Petersburg,
ros. fizyk, pionier radiotechniki;
fiz. promieniowanie widzialne i nadfioletowe, emitowane przez cząstki naładowane poruszające się z prędkością większą od prędkości fazowej światła w danym ośrodku (emisja p.Cz. jest zjawiskiem analogicznym do emisji fali akustycznej przez ciało poruszające się w powietrzu z prędkością większą od prędkości dźwięku);
radar
[ang. Radio Detecting and Ranging],
radiolokator, stacja radiolokacyjna,
urządzenie radioelektroniczne lub system złożony ze współpracujących ze sobą urządzeń radioelektronicznych;
Rosat Wymowa, niem. Röntgen Satellite,
niem. sztuczny satelita Ziemi;
rozbłyski gamma, błyski gamma,
krótkotrwałe — z reguły trwające nie dłużej niż kilkadziesiąt s. — błyski promieniowania gamma, rejestrowane średnio raz na dobę z różnych kierunków nieba;
skaner
[ang. scanner < scan ‘przeglądać’, ‘lustrować’, ‘przeczesywać’],
radiometr skanujący,
telekom. urządzenie opt.-elektroniczne służące do wykonywania zdjęć terenu (lub innych obiektów) z samolotów i satelitów (satelitarne zdjęcia).
skaner
[ang. scanner < scan ‘przeglądać’, ‘lustrować’, ‘przeczesywać’],
inform.:
element opt. spełniający te same funkcje co zwykła soczewka opt., lecz różniący się od niej budową i zasadą działania;
spektroskopia
[łac.-gr.],
dział fizyki obejmujący zarówno badanie budowy i właściwości jąder atomowych, atomów, cząsteczek oraz złożonych z nich układów makroskopowych, jak i badanie ich wzajemnych oddziaływań — na podstawie rozkładu natężenia (tzw. widma) promieniowania elektromagnetycznego pochłanianego, wysyłanego lub rozpraszanego przez te obiekty i rejestrowanego w zależności od długości fali lub częstotliwości promieniowania.
spintronika
[ang.],
interdyscyplinarna dziedzina wiedzy, której gł. zadaniem jest poznanie zjawisk fiz. wynikających z posiadania przez elektron (lub inną cząstkę) spinu i związanego z nim momentu magnet. (magnetyzm), a także projektowanie i konstruowanie przyrządów, które wykorzystywałyby te zjawiska.
związek nieorganiczny, sól;
Stinger
[stı̣ŋər],
amerykański przeciwlotn. przenośny zestaw rakietowy klasy „wystrzel i zapomnij” (ang. fire and forget);
tal
[gr. thallós ‘zielony pęd’, ‘gałązka’],
Tl, thallium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 81;
teleskop
[gr.],
urządzenie do odbioru promieniowania elektromagnetycznego (optycznego — teleskop optyczny, rentgenowskiego, gamma teleskopy wysokoenergetyczne, radiowego radioteleskop) ciał niebieskich, umożliwiające ogniskowanie wiązki w małym obszarze, w którym to promieniowanie może być analizowane.
urządzenie do obserwacji obiektów astronomicznych w świetle widzialnym (tj. odbierających fale długości 350–1000 nm);
związki telluru z metalami, w których tellur występuje na −II stopniu utlenienia;
termolokacja
[gr.-łac.],
metoda wykrywania obiektów i określania ich położenia wykorzystująca promieniowanie elektromagnetyczne (głównie w zakresie podczerwieni, niekiedy mikrofal), emitowane przez te obiekty lub przez nie odbite;
tomografia pojedynczego fotonu, SPECT (ang. Single Photon Emission Tomography),
metoda tomografii, w której wykorzystuje się selektywnie zgromadzone w narządach i tkankach radiofarmaceutyki emitujące fotony gamma;

Słownik języka polskiego PWN

detektor
1. «przyrząd lub urządzenie do dokonywania detekcji»
2. zob. demodulator

• detektorowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia