czynnym

Encyklopedia PWN

związek organiczny, kryształy;
departament zamorski Francji w Ameryce Środkowej, na wyspach w Małych Antylach (archipelag W. Podwietrznych), oddziela M. Karaibskie od O. Atlantyckiego;
Gwadelupa, Guadeloupe,
wyspa w Ameryce Środk., w grupie W. Podwietrznych (Małe Antyle), odziela M. Karaibskie od otwartego O. Atlantyckiego, wchodzi w skład departamentu zamorskiego Francji — Gwadelupy;
hafn, Hf, hafnium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 72;
haszysz
[arab.],
jeden z najwcześniej stosowanych preparatów psychoaktywnych;
Herschel
[hə̣:rszəl]
Sir Frederick William, ur. 15 XI 1738, Hanower, zm. 25 VIII 1822, Slough (hrab. Buckinghamshire),
astronom brytyjski, pochodzenia niemieckiego, z wykształcenia muzyk.
Ibn Sina, Abū ‘Alī al-Ḥusayn Ibn Sīnā, Awicenna, ur. 980, Afshana k. Buchary, zm. 1036 lub 1037,
jeden z najwybitniejszych filozofów arabskich, uczony, lekarz.
impuls
[łac.],
fizjol. krótkotrwały stan czynny przewodzony wzdłuż komórki nerwowej lub mięśniowej, powstający w wyniku pobudzenia receptora lub wskutek depolaryzacji błony postsynaptycznej (synapsa);
intelekt
[łac. intellectus ‘pojmowanie’, ‘rozumienie’],
filoz. należąca do osób duchowa władza poznawcza, zdolna do ujmowania bytu w sposób pozaempiryczny, nienaoczny;
Kilauea
[ki:lauẹja:] Wymowa,
Kilauea Volcano,
czynny wulkan na wyspie Hawaii, w archipelagu Hawaje (USA);
m. w północnej Szwecji (Laponia), w hrab. Norrbotten, u podnóża G. Skandynawskich.
Konstanty Pawłowicz, ur. 27 IV 1779, zm. 15 VI 1831, Witebsk,
wielki książę ros., syn Pawła I Romanowa, brat Aleksandra I i Mikołaja I, mąż Joanny Grudzińskiej od 1820, nacz. wódz wojska Królestwa Pol. i faktyczny wielkorządca w Królestwie, jednocześnie, od 1819, głównodowodzący armią czynną w tzw. guberniach północno-zachodnich (Litwa i Białoruś) oraz w obwodzie białostockim;
kosmetyki
[gr.],
środki do oczyszczania, pielęgnowania i upiększania skóry, włosów, paznokci i oczu, także do maskowania defektów urody.
budowla na brzegu, wyspie lub dnie morza;
rośliny użytkowe wykorzystywane przez ludzi lub zwierzęta; stosowane w odpowiedniej postaci i dawce, wywierają uchwytne, pozytywne, leczn. działanie fizjol. na ich organizmy;
przyrząd do pomiaru energii elektr. w obwodzie prądu elektrycznego;

Słownik języka polskiego PWN

czynny
1. «wykonujący jakąś czynność»
2. «skłonny do działania, aktywny; też: świadczący o takich cechach»
3. «wypełniony działaniami, wydarzeniami»
4. «funkcjonujący, uruchomiony»

• czynnie
bilans czynny, dodatni «bilans, w którym wpływy są większe niż wydatki»
chemicznie czynny «łatwo reagujący chemicznie»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
czynna znajomość języka «umiejętność posługiwania się językiem obcym w mowie i w piśmie»
czynne prawo wyborcze «prawo do udziału w głosowaniu»
czynny wulkan «wulkan w czasie wybuchu lub wybuchający okresowo»
eutanazja czynna «spowodowanie śmierci osoby cierpiącej, np. przez podanie trucizny»
imiesłów przymiotnikowy czynny «imiesłów odnoszący się do wykonawcy czynności, np. czytający, jadący»
immunizacja czynna «wytworzenie przez ustrój przeciwciał odpornościowych»
kapitał czynny «kapitał będący stale w obrocie»
służba czynna «służba pełniona w danym czasie w siłach zbrojnych danego państwa»
strona czynna (czasownika) «forma czasownika tworzącego orzeczenie w zdaniu, w którym podmiot jest wykonawcą czynności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia