czynnym

Encyklopedia PWN

Llullaillaco
[ljujaijạko] Wymowa,
Volcán Llullaillaco,
czynny wulkan w Andach Środkowych, na granicy Chile i Argentyny (prow. Salta), na południowy zachód od przełęczy Socompa, na obszarze Puna de Atacama;
demogr. ogół mieszkańców określonego terytorium, np. państwa, lub wszystkich krajów świata; podstawowa kategoria demografii.
szt. plast. faza rozwoju sztuki gotyckiej w zachodniej i środkowej Europie ok. 1380–1430;
Mistrz Flory, żył w XVI w.,
anonimowy malarz; działał w 2. poł. XVI w. we Francji;
stopy, których gł. składnikiem jest molibden, a dodatkami stopowymi — tytan (do 1,5%), cyrkon (do 0,3%), wolfram (25%), żelazo, ren i in.;
monastycyzm
[gr. monachós ‘samotny’, ‘jedyny’, ‘ten, który ma serce niepodzielne’],
życie monastyczne,
zjawisko kulturowo-rel., pierwotna forma życia chrześcijańskich wspólnot zakonnych, zapoczątkowana III–IV w. (anachoreci, cenobici, eremici), pozwalająca osiągnąć wewn. doskonałość, wolną od pokus codzienności.
związki org., sole nasyconych i nienasyconych kwasów tłuszczowych, o wzorach ogólnych odpowiednio (CnH2n + 1COO)mMe i (CnH2n - 1COO)mMe (gdzie n wynosi 11–17, m — wartościowość metalu Me);
negatywizm
[łac. negativus ‘przeczący’],
med. objaw zaburzeń psychicznych;
stopy, których gł. składnikiem jest niob, a dodatkami stopowymi: wolfram, cyrkon, tantal, molibden, hafn, tytan, wanad, uran i in.;
układ połączonych ze sobą elementów, umożliwiających przepływ prądu elektrycznego;
mięśnie biorące udział w wentylacji płuc;
stan niewrażliwości na działanie drobnoustrojów chorobotwórczych;
opór elektryczny ujemny, oporność elektryczna ujemna,
właściwość układu (lub elementu) elektr. polegająca na tym, że opisująca układ zależność między zmianami natężenia ΔI i napięcia ΔU prądu elektr. ma, w pewnym określonym zakresie wartości I i U, postać funkcji malejącej;
preparaty leczn., otrzymywane z gruczołów wydzielania wewn., z innych tkanek i narządów zwierzęcych oraz z płynów ustrojowych (krew, mocz);
Orizaba
[orisạba] Wymowa,
Pico de Orizaba, Volcán Citlaltépetl,
czynny wulkan w Kordylierze Wulkanicznej, najwyższy szczyt Meksyku i najwyższy czynny wulkan w Ameryce Północnej;
niem. akcje terrorystyczne stosowane podczas II wony świat. na ziemiach pol. gł. wobec ludności wsi, obejmujące masakry bez oszczędzania dzieci, kobiet i starców, wysiedlenia, deportacje do obozów, więzień i prac przymusowych, rabunek dzieci w celu germanizacji (dzieci rabunek), palenie zabudowań, grabieże i niszczenie mienia.
Paweł, Paweł Apostoł, Paweł z Tarsu, święty, ur. ok. 10 r., zm. między 64 a 67 r.,
najważniejszy misjonarz i teolog wczesnego chrześcijaństwa, zw. Apostołem Narodów.

Słownik języka polskiego PWN

czynny
1. «wykonujący jakąś czynność»
2. «skłonny do działania, aktywny; też: świadczący o takich cechach»
3. «wypełniony działaniami, wydarzeniami»
4. «funkcjonujący, uruchomiony»

• czynnie
bilans czynny, dodatni «bilans, w którym wpływy są większe niż wydatki»
chemicznie czynny «łatwo reagujący chemicznie»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
czynna znajomość języka «umiejętność posługiwania się językiem obcym w mowie i w piśmie»
czynne prawo wyborcze «prawo do udziału w głosowaniu»
czynny wulkan «wulkan w czasie wybuchu lub wybuchający okresowo»
eutanazja czynna «spowodowanie śmierci osoby cierpiącej, np. przez podanie trucizny»
imiesłów przymiotnikowy czynny «imiesłów odnoszący się do wykonawcy czynności, np. czytający, jadący»
immunizacja czynna «wytworzenie przez ustrój przeciwciał odpornościowych»
kapitał czynny «kapitał będący stale w obrocie»
służba czynna «służba pełniona w danym czasie w siłach zbrojnych danego państwa»
strona czynna (czasownika) «forma czasownika tworzącego orzeczenie w zdaniu, w którym podmiot jest wykonawcą czynności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia