sztuczna inteligencja
 
Encyklopedia PWN
sztuczna inteligencja (SI), ang. Artificial Intelligence (AI),
dziedzina nauki zajmująca się badaniem mechanizmów ludzkiej inteligencji (psychol.) oraz modelowaniem i konstruowaniem systemów, które są w stanie wspomagać lub zastępować inteligentne działania człowieka.
W nurcie teoretycznym SI łączy zagadnienia z różnych dziedzin. W kierunku doświadczalnym stanowi dział informatyki, w którym docelowo tworzy się programy komputerowe symulujące inteligentne zachowania człowieka. Do tych zachowań należy postrzeganie, rozpoznawanie, uczenie się, operowanie symbolami, posługiwanie się językiem, rozwiązywanie problemów, twórczość i in. Programy komputerowe stosuje się w celach eksperymentalnych, a także praktycznych, takich jak: rozpoznawanie kształtów (np. liter, rysunków, zdjęć), dźwięków (np. mowy), prowadzenie gier (np. szachy), dowodzenie twierdzeń, komponowanie muzyki, tłumaczenie z jednego języka naturalnego na inny, formułowanie ekspertyz, diagnoz lekarskich, sterowanie robotami i in. Sz.i. wytworzyła wiele metod i narzędzi — zarówno konceptualnych (np. języki programowania, gł. Lisp i Prolog, algorytmy wyszukiwania informacji, dopasowywania wzorców i in.), jak i materialnych (komputery o specjalnej architekturze, urządzenia komunikowania się z komputerem i in.). Metody sz.i. wpłynęły na rozwój urządzeń zw. inteligentnymi robotami, stosowanymi w niektórych dziedzinach nauki i gospodarki, gł. w przemyśle. Sz.i. ma liczne powiązania z psychologią, fizjologią, bioniką, cybernetyką, teorią gier i in. dziedzinami, których pojęcia, metody i wyniki wykorzystuje w konstruowaniu programów i urządzeń symulujących zachowania inteligentne. Wzbogaca też te dziedziny poprzez oferowanie im własnych pojęć i aparatu badawczego.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia