ziemi

Encyklopedia

organizacja pol. na Ukrainie, powstała 1988 w wyniku przekształcenia Pol. Tow. Kult.;
Ziemia, symbol ,
trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, której powierzchnia jest jedynym znanym miejscem we Wszechświecie, gdzie rozwinęło się życie;
w średniow. Polsce terytorialna jednostka adm. utworzona z księstwa, które utraciło odrębność, ale zachowało własną organizację urzędniczą;
elektrotechn. masa przewodząca ziemi (gruntu) lub połączony z nią przewód o małym oporze elektrycznym.
Ziemie Odzyskane, Ziemie Zachodnie i Północne, Ziemie Nowe, Ziemie Uzyskane,
terytoria należące uprzednio do Niemiec (Śląsk, część Pomorza Zachodniego i Brandenburgii po linię Odry i Nysy Łużyckiej oraz południowa część Prus Wschodnich) i Wolnego Miasta Gdańska, włączone do Polski w wyniku postanowień konferencji w Poczdamie VII–VIII 1945;
ziemie odbarwiające, ziemie bielące,
sproszkowane glinki pochodzenia naturalnego, zbudowane głównie z glinokrzemianów oraz niewielkich ilości tlenków wapnia, magnezu, żelaza, odznaczające się właściwościami adsorpcyjnymi;
ziemie fulerskie, ziemie foluszowe,
naturalne ziemie odbarwiające mające już w stanie surowym dobre właściwości adsorbujące;
Ziemia Ognista, Tierra del Fuego,
terytorium narodowe w Argentynie, we wschodniej części archipelagu Ziemia Ognista.
Ziemia Ognista, Tierra del Fuego,
archipelag u południowych wybrzeży Ameryki Południowej, w Chile i Argentynie, oddzielony od kontynentu Cieśn. Magellana;
ziemia okrzemkowa, ziemia diatomowa,
krzemionkowa skała osadowa pochodzenia org., odmiana diatomitu;
określenie części terytorium państwa pol. po II wojnie świat. leżącego między granicą z ZSRR, ustaloną VII 1944, a zachodnią i południową granicą Polski wg stanu 31 VIII 1939;
zwyczajowa nazwa tlenków pierwiastków chem. należących do skandowców i często lantanowców;
ziemia krzemionkowa, opoka lekka,
geol. skała krzemionkowa tworząca się niekiedy w wyniku wietrzenia opok;
Ziemia Północna, Siewiernaja Ziemla,
archip. na O. Arktycznym, w Rosji; oddziela M. Karskie od M. Łaptiewów; wchodzi w skład Kraju Krasnojarskiego;
nazwa Izraela lub Palestyny w języku pielgrzymów chrześc., powszechnie używana od średniowiecza;
obszar państwa pol. włączony do Niemiec 1939–45;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

obrót dzienny Ziemi «pozorny obrót sklepienia niebieskiego w ciągu doby, wywołany rzeczywistym obrotem wirowym Ziemi»
oś Ziemi, oś ziemska «wyobrażalna prosta przechodząca przez bieguny geograficzne, wokół której Ziemia obraca się w ciągu doby»
płaszcz Ziemi «strefa pomiędzy skorupą ziemską a jądrem Ziemi»
rzeźba terenu, rzeźba powierzchni ziemi «ukształtowanie powierzchni ziemi»
trzęsienie (ziemi) «gwałtowne wstrząsy skorupy ziemskiej wywołane głównie przemieszczeniami mas skalnych w głębi Ziemi»
ziemia
1. Ziemia «trzecia planeta Układu Słonecznego»
2. «warstwa piasku, gliny, próchnicy itp. tworząca powierzchnię lądu»
3. «powierzchnia, po której poruszają się ludzie»
4. «teren będący czyjąś własnością»
5. pot. «podłoga»
6. «obszar stanowiący pewną całość, np. etnograficzną, geograficzną»
7. «ląd»
8. «kraj, ojczyzna»
9. «w dawnej Polsce: jednostka administracyjna mniejsza od województwa»
metale ziem alkalicznych «berylowce»
metale ziem rzadkich «skandowce»
ziemia fulerska «skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający»
ziemia okrzemkowa «skała osadowa wykorzystywana w przemyśle»
ziemie rzadkie «tlenki pierwiastków chemicznych z III grupy pobocznej układu okresowego pierwiastków»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia