ziemi

Encyklopedia PWN

środek transportowy przeznaczony do realizacji lotów kosmicznych, odpowiednio przystosowany do długotrwałego przebywania i poruszania się w przestrzeni kosmicznej.
geochemia
[gr. gḗ ‘ziemia’, chēmeía ‘magia’],
nauka z grupy nauk geologicznych zajmująca się występowaniem i krążeniem na Ziemi pierwiastków chemicznych oraz ich rolą w różnorodnych procesach geologicznych;
zespół wartości podstawowych parametrów geodezyjnych, określających rozmiary i figurę oraz pole siły ciężkości Ziemi, przyjmowany do stosowania na podstawie rezolucji Międzynar. Unii Geodezji i Geofizyki (MUGG) na wniosek Międzynar. Asocjacji Geodezji;
dział magnetyzmu ziemskiego, nauka zajmująca się badaniem pola magnet. Ziemi w jej przeszłości geologicznej;
grawimetria
[łac. gravis ‘ciężki’, gr. metréō ‘mierzę’],
nauka zajmująca się pomiarami przyspieszenia ziemskiego (tj. natężenia pola siły ciężkości), a także ich wykorzystaniem w technice i naukach przyrodniczych;
Hutton
[hạtən]
James Wymowa, ur. 3 VI 1726, Edynburg, zm. 26 III 1797, tamże,
geolog szkocki, z wykształcenia lekarz.
katastrofizm
[gr. katastrophḗ ‘punkt zwrotny’],
teorie geologiczne, szczególnie popularne w 1. połowie XIX w., zakładające, że w historii Ziemi miały miejsce gwałtowne wydarzenia (zalewy morskie, trzęsienia ziemi, zlodowacenia itp.), które ogarniały swym zasięgiem znaczną część lub nawet całość planety i miały wielki wpływ na losy życia na Ziemi.
litosfera
[gr. líthos ‘kamień’, sphaíra ‘kula’],
sfera kuli ziemskiej rozciągająca się od powierzchni Ziemi do astenosfery, obejmująca skorupę ziemską i górny płaszcz Ziemi;
magma
[gr.],
naturalny, gorący i ruchliwy stop tworzący się lokalnie i okresowo wskutek częściowego wytapiania skał w górnym płaszczu Ziemi lub w skorupie ziemskiej;
planetoidy
[gr. planḗtēs (astḗr) ‘wędrująca’ (‘gwiazda’), eídos ‘postać’, ‘kształt’],
asteroidy, planetki, małe planety,
małe ciała Układu Słonecznego, które odróżnia od pozostałych (komety, meteoroidy) to, że znajdują się obecnie w tych samych mniej więcej rejonach przestrzeni okołosłonecznej, w których powstały, oraz podobny do gwiazd wygląd na niebie.
obszary na powierzchni Ziemi, na których często występują trzęsienia ziemi.
Słońce, symbol ,
najbliższa gwiazda, centralne ciało Układu Słonecznego zawierające 99,87% jego całkowitej masy.
geologia
[gr. gḗ ‘ziemia’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
nauka o budowie i historii Ziemi, a głównie skorupy ziemskiej, oraz o procesach geologicznych, dzięki którym ulega ona przeobrażeniom;
geotermika
[gr. gḗ ‘ziemia’, thermós ‘ciepły’],
dział geofizyki badający procesy termiczne we wnętrzu Ziemi.
Arktyczny, Ocean, Ocean Lodowaty Północny, Morze Arktyczne,
najmniejszy ocean na Ziemi, położony wokół bieguna północnego w Arktyce, między Ameryką Północną a Eurazją;
drobni wytwórcy rolni, produkujący wraz z rodziną przede wszystkim w celu zaspokojenia własnych potrzeb materialnych i kult.; w szerszym znaczeniu również bezrolna ludność wsi, utrzymująca się gł. z rolnictwa;
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
efekt cieplarniany, efekt szklarniowy,
zjawisko fizyczne polegające na wzroście temperatury powierzchni planety oświetlanej przez promieniowanie gwiazdy;
energetyka
[gr.],
dział nauki i techniki zajmujący się badaniem, pozyskiwaniem, przetwarzaniem, gromadzeniem, przesyłaniem oraz użytkowaniem różnych form i nośników energii;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

obrót dzienny Ziemi «pozorny obrót sklepienia niebieskiego w ciągu doby, wywołany rzeczywistym obrotem wirowym Ziemi»
oś Ziemi, oś ziemska «wyobrażalna prosta przechodząca przez bieguny geograficzne, wokół której Ziemia obraca się w ciągu doby»
płaszcz Ziemi «strefa pomiędzy skorupą ziemską a jądrem Ziemi»
rzeźba terenu, rzeźba powierzchni ziemi «ukształtowanie powierzchni ziemi»
trzęsienie (ziemi) «gwałtowne wstrząsy skorupy ziemskiej wywołane głównie przemieszczeniami mas skalnych w głębi Ziemi»
ziemia
1. Ziemia «trzecia planeta Układu Słonecznego»
2. «warstwa piasku, gliny, próchnicy itp. tworząca powierzchnię lądu»
3. «powierzchnia, po której poruszają się ludzie»
4. «teren będący czyjąś własnością»
5. pot. «podłoga»
6. «obszar stanowiący pewną całość, np. etnograficzną, geograficzną»
7. «ląd»
8. «kraj, ojczyzna»
9. «w dawnej Polsce: jednostka administracyjna mniejsza od województwa»
metale ziem alkalicznych «berylowce»
metale ziem rzadkich «skandowce»
ziemia fulerska «skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający»
ziemia okrzemkowa «skała osadowa wykorzystywana w przemyśle»
ziemie rzadkie «tlenki pierwiastków chemicznych z III grupy pobocznej układu okresowego pierwiastków»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia