szczytowe

Encyklopedia PWN

elektrownia uruchamiana lub w pełni obciążana tylko w okresie szczytowego obciążenia systemu elektroenerg. w ciągu doby; często elektrownia pompowa (zw. szczytowo-pompową), np. w Polsce w Żarnowcu.
kręg szczytowy, dźwigacz, atlas,
pierwszy kręg szyjny, połączony od strony przedniej (górnej) z kością potyliczną czaszki;
żegl. znak w kształcie 1 lub 2 identycznych figur geom. położonych jedna nad drugą, umieszczony na wierzchołku znaku nawigacyjnego lub znaku żeglugowego;
zakład przemysłowy lub zespół urządzeń wytwarzających energię elektryczną z różnych form energii pierwotnej (nie przetworzonej);
dzieło sztuki (plastyczne, muzyczne) lub utwór literacki, uznane za wyjątkowe; utwór budzący powszechne uznanie i podziw, będący symbolem takich wartości, jak: egzystencjalna prawda znajdująca wyraz w dziele, mistrzostwo artystyczne, wreszcie — ideały patriotyczne czy ogólnoludzkie, z którymi identyfikuje się pewna wspólnota kulturalna.
fizjol. oddziaływania komórek, tkanek i organów roślin na wzrost i rozwój innych ich tkanek i organów.
akrosom
[gr.],
ciało szczytowe,
pęcherzyk wydzielniczy zlokalizowany w szczytowej części główki plemnika, przylegający do otoczki jądrowej;
budynek przystosowany konstrukcyjnie i funkcjonalnie do celów mieszkalnych;
szkoła i pierwszy system nauki ekonomii wyjaśniający istotę i zasady działania obiektywnych praw ekonomicznych.
w najszerszym znaczeniu styl w sztuce osadnictwa eur. w posiadłościach zamorskich;
ogół gazet i czasopism, wyd. za granicą przez Polaków lub osoby pol. pochodzenia, przeznaczonych dla Polaków i środowisk polonijnych (niezależnie od charakteru osiedlenia).
pagór o stromych stokach i płaskiej powierzchni szczytowej;
alstremeria, krasnolica, Alstroemeria,
rodzaj z rodziny amarylkowatych obejmujący ok. 50 gat. trwałych roślin zielnych z tropik. rejonów Ameryki Południowej;
rodzina lutników wł., działających w Cremonie w XVI i XVII w.:
Bach Johann Sebastian Wymowa, ur. 21 III 1685, Eisenach, zm. 28 VII 1750, Lipsk,
niemiecki kompozytor i organista, przedstawiciel późnego baroku, jeden z największych twórców w historii muzyki.
bagno zwyczajne, lud. nazwy bahun, bacholik, łoza, rozmaryn leśny, Ledum palustre,
gatunek krzewu z rodziny wrzosowatych;
Bergman
[bạ̈rjman]
Ernst Ingmar Wymowa, ur. 14 VII 1918, Uppsala, zm. 30 VII 2007, wyspa Fårö k. Gotlandii,
szwedzki reżyser filmowy, teatralny, telewizyjny i radiowy, scenarzysta i dramaturg, producent;
Blake
[bleık]
William Wymowa, ur. 28 XI 1757, Londyn, zm. 12 VIII 1827, tamże,
angielski wczesnoromantyczny poeta i mistyk, malarz, rysownik i rytownik.
Cabanillas
[kabanịjas]
Ramón, ur. 3 VI 1876, Cambados (prow. Pontevedra), zm. 9 XI 1959, tamże,
poeta galisyjski;

Słownik języka polskiego PWN

szczyt
1. «najwyżej wzniesiona część góry; też: cała góra»
2. «najwyższy, najdalej wysunięty punkt jakiegoś obiektu »
3. «najwyższy stopień intensywności, nasilenia czegoś»
4. «trójkątna ściana między połaciami dachu dwuspadowego; też: węższa ściana domu»
5. «zwieńczenie elewacji budynku lub portalu, okna itp. mające kształt trójkąta ograniczonego gzymsami»
6. «spotkanie przedstawicieli najwyższych władz państwowych dwóch lub więcej państw»
7. «okres największego eksploatowania sieci komunikacyjnych, energetycznych itp.»

• szczytowy • szczytowo
ściana szczytowa «zewnętrzna ściana budynku»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia