macierzy

Encyklopedia PWN

mat. niepusty zbiór R, w którym określono 2 działania, przyporządkowujące każdej parze (a, b) elementów z R jeden element z R: dodawanie (a, b) a+b i mnożenie (a, b) ab; działania te muszą spełniać następujące aksjomaty: 1) R jest grupą przemienną względem dodawania; 2) dla każdego a, b, cR zachodzi (a + b)c = ac + bc (prawostronna rozdzielność mnożenia względem dodawania); 3) dla każdego a, b, cR zachodzi a(b + c) = ab + ac (lewostronna rozdzielność mnożenia względem dodawania).
kierunek działalności publicznej w Polsce w XIX w., wysuwający hasła różnorodnych działań legalnych, zmierzających do wzmocnienia sił i organizacji społeczeństwa polskiego w sytuacji braku własnego państwa.
centrosom
[łac. centrum ‘środek’, gr. sṓma ‘ciało’],
biol. wyodrębniona część cytoplazmy komórki znajdująca się w pobliżu jądra komórkowego;
mat. grupa jednoznacznie wyznaczona przez skończony zbiór elementów generujących r1,r2,... ,rn i relacje określające:  = e, , gdzie 2 ≤ nij ≤ ∞;
mat. odwzorowanie f: X × X →  (gdzie X jest przestrzenią liniową nad ciałem liczb zespolonych ), które jest liniowe ze względu na pierwszą zmienną i spełnia warunek: dla wszystkich v, w ∈ X;
mat. teoria badająca homomorfizmy struktur algebraicznych w struktury przekształceń innych struktur.
fiz. symetria oparta na grupie macierzy unitarnych (tj. spełniających warunek U+U = UU+ = 1, gdzie U+ — macierz sprzężona hermitowsko do U) wymiaru n × n.
tajne stowarzyszenie kult.-oświat. i polit., zał. 1899 w Warszawie przez Ligę Nar. i ściśle jej podporządkowane;
biol. białka błony komórkowej umożliwiające przyleganie komórki do innej komórki lub do substancji (macierzy) międzykomórkowej oraz wytyczające kierunek ruchu (migracji) komórek w środowisku zewnątrzkomórkowym (np. komórek śródbłonkowych w procesie angiogenezy).
dział algebry poświęcony badaniu przestrzeni liniowych, przekształceń liniowych, form: liniowych, dwuliniowych, wieloliniowych, kwadratowych, określonych na przestrzeniach liniowych, a w szczególności — badaniu macierzy, wyznaczników i równań liniowych;
Amborski Jan Seweryn, ur. 24 XI 1838, Włostowice k. Puław, zm. 20 XI 1905, Lwów,
publicysta, redaktor, nauczyciel;
Anders Władysław, ur. 11 VIII 1892, Błonie (pow. kutnowski), zm. 12 V 1970, Londyn,
generał, polityk.
arytmetyka
[gr. arihmētikḗ < arithmós ‘liczba’],
dział matematyki zajmujący się teorią rachunków w ustalonych algebrach;
Auerbach Herman, ur. 26 X 1901, Tarnopol, zm. 17 VIII 1942, Lwów,
matematyk;
Bełza Władysław, ur. 17 X 1847, Warszawa, zm. 29 I 1913, Lwów,
brat Stanisława, poeta, publicysta, krytyk lit., działacz kulturowy;
Brzeziński Mieczysław, ur. 6 X 1858, Warszawa, zm. 25 I 1911, tamże,
przyrodnik, działacz społ.-oświatowy;
Čajak Ján, ur. 19 XII 1863, Liptovský Ján, zm. 29 V 1944, Petrovec (Jugosławia),
słowacki prozaik i publicysta;
Capelli
[kapẹlli]
Alfredo, ur. 5 VIII 1855, Mediolan, zm. 28 I 1910, Neapol,
matematyk włoski;
pojęcie dotyczące cząstek o spinie połówkowym (np. neutrin) w czasoprzestrzeniach o wymiarze parzystym (w tym 4);
mat. symbole określone dla danej kwadratowej formy różniczkowej przedstawiające wyrażenia: 1) , gdzie i, j, k = 1, ... , ns.Ch. pierwszego rodzaju, oznaczane Γij,k lub ; 2), gdzie macierz [gks] jest macierzą odwrotną do [gij] — s.Ch. drugiego rodzaju, oznaczane lub ;

Słownik języka polskiego PWN

macierz
1. podn. «ojczyzna»
2. «zespół elementów, np. liczb lub funkcji, ustawionych w prostokątną tablicę o m wierszach i n kolumnach»
3. «słowo występujące w nazwach dawnych polskich stowarzyszeń oświatowych»
4. daw. «matka»

• macierzowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia