dysproz

Encyklopedia PWN

dysproz
[gr. dysprósitos ‘trudno dostępny’],
Dy, dysprosium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 66;
symbol pierwiastka chemicznego → dysprozu (od łacińskiej nazwy dysprosium).
pierwiastki chemiczne (o liczbach atomowych 57–71) należące do 3 grupy układu okresowego pierwiastków, tworzące w 6 okresie dodatkową rodzinę: lantan (La), cer (Ce), prazeodym (Pr), neodym (Nd), promet (Pm), samar (Sm), europ (Eu), gadolin (Gd), terb (Tb), dysproz (Dy), holm (Ho), erb (Er), tul (Tm), iterb (Yb) i lutet (Lu) (dawniej lantan nie był zaliczany do lantanowców);
Lecoq de Boisbaudran
[lökọk dö buabodrạ̃]
Paul Émile, ur. 8 IV 1838, Cognac, zm. 28 V 1912, Paryż,
chemik francuski;
materiały wykazujące ferromagnetyzm (poniżej temperatury Curie) lub ferrimagnetyzm (poniżej temperatury Néela);

Słownik języka polskiego PWN

dysproz «pierwiastek chemiczny, srebrzysty, aktywny chemicznie metal»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia