terb

Encyklopedia PWN

terb, Tb, terbium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 65;
dysk magnetooptyczny, ang. Magneto-Optical Disc (MOD),
nośnik informacji stosowany w systemie zapisu magnetooptycznego;
pierwiastki chemiczne (o liczbach atomowych 57–71) należące do 3 grupy układu okresowego pierwiastków, tworzące w 6 okresie dodatkową rodzinę: lantan (La), cer (Ce), prazeodym (Pr), neodym (Nd), promet (Pm), samar (Sm), europ (Eu), gadolin (Gd), terb (Tb), dysproz (Dy), holm (Ho), erb (Er), tul (Tm), iterb (Yb) i lutet (Lu) (dawniej lantan nie był zaliczany do lantanowców);
Mosander Carl Gustaw, ur. 10 IX 1797, Kalmar, zm. 15 X 1858, Angsholm,
szwedzki lekarz i chemik;
symbol pierwiastka chemicznego → terbu (od łacińskiej nazwy terbium).

Słownik języka polskiego PWN

terb «pierwiastek chemiczny, srebrzystobiały, miękki, aktywny chemicznie metal»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia