cer

Encyklopedia PWN

cer, Ce, cerium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 58;
Berzelius
[bärsẹliüs]
Jöns Jacob von Wymowa, ur. 20 VIII 1779, Väversunda k. Linköping, zm. 7 VIII 1848, Sztokholm,
chemik szwedzki.
Botez Demostene, ur. 2 VII 1893, Truşeşti k. Botoszanów, zm. 17 III 1973, Bukareszt,
pisarz rumuński;
Camnitzer
[kamnịcer]
Luis, ur. 1937, Lubeka,
urugwajski artysta konceptualny, teoretyk i krytyk sztuki, pochodzenia niem. (z rodziny żydowskiej);
eudialit
[gr.],
minerał, krzemian sodu, wapnia, żelaza i cyrkonu (Na,Ca,Fe)6Zr[(OH,Cl)|(Si3O9)2];
Klaproth
[klạpro:t]
Martin Heinrich Wymowa, ur. 1 XII 1743, Wernigerode, zm. 1 I 1817, Berlin,
ojciec Juliusa Heinricha, niemiecki chemik i aptekarz;
kosmetyki
[gr.],
środki do oczyszczania, pielęgnowania i upiększania skóry, włosów, paznokci i oczu, także do maskowania defektów urody.
pierwiastki chemiczne (o liczbach atomowych 57–71) należące do 3 grupy układu okresowego pierwiastków, tworzące w 6 okresie dodatkową rodzinę: lantan (La), cer (Ce), prazeodym (Pr), neodym (Nd), promet (Pm), samar (Sm), europ (Eu), gadolin (Gd), terb (Tb), dysproz (Dy), holm (Ho), erb (Er), tul (Tm), iterb (Yb) i lutet (Lu) (dawniej lantan nie był zaliczany do lantanowców);
stopy, których podstawowym składnikiem jest magnez;
pirochlor
[gr.],
minerał, złożony tlenek o skomplikowanym i zmiennym składzie chemicznym;
kosmetyk, który wygładza i matuje skórę, tuszuje niedoskonałości cery, nadaje skórze pożądany odcień;
sykatywy
[łac.],
suszki,
związki chemiczne przyspieszające schnięcie olejów przez katalizowanie reakcji oksypolimeryzacji;
Współpraca Ekonomiczna Azji i Pacyfiku, ang. Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC),
międzynarodowa organizacja integracyjna; największe na świecie (pod względem obszaru, ludności, PKB, wartości handlu zagranicznego) regionalne ugrupowanie ekonomiczne, obejmujące znaczną część gospodarki światowej;
allanit, ortyt,
minerał, krzemian o złożonej budowie chem., charakteryzujący się znaczną zawartością pierwiastków ziem rzadkich (gł. itru, ceru, lantanu) i toru;
symbol pierwiastka chemicznego → ceru (od łacińskiej nazwy cerium).
cerometria
[łac.-gr.],
dział analizy miareczkowej;
inkarnacja
[łac.],
dawniej barwa skóry; cera, karnacja.
Łysek Paweł, ur. 27 VIII 1914, Jaworzynka (Śląsk Cieszyński), zm. 15 VII 1978, Huntington (USA),
folklorysta, pamiętnikarz;
monacyt
[gr.],
minerał, fosforan ceru Ce[PO4 ], z domieszką lantanu, lantanowców, toru, uranu;
Mosander Carl Gustaw, ur. 10 IX 1797, Kalmar, zm. 15 X 1858, Angsholm,
szwedzki lekarz i chemik;

Słownik języka polskiego PWN

cer «pierwiastek chemiczny, srebrzystobiały metal»
• cerowy
cera I «powierzchnia skóry twarzy; też: wygląd skóry twarzy»
cera II «przeplatane ściegi z nici lub przędzy w miejscu dziury lub rozdarcia w tkaninie»
• cerka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia