neodym

Encyklopedia PWN

neodym, Nd, neodymium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 60;
prazeodym, Pr, praseodymium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 59;
Auer von Welsbach Carl, ur. 1 IX 1858, Wiedeń, zm. 4 VIII 1929, Treibach (Karyntia),
austriacki chemik i wynalazca;
pierwiastki chemiczne (o liczbach atomowych 57–71) należące do 3 grupy układu okresowego pierwiastków, tworzące w 6 okresie dodatkową rodzinę: lantan (La), cer (Ce), prazeodym (Pr), neodym (Nd), promet (Pm), samar (Sm), europ (Eu), gadolin (Gd), terb (Tb), dysproz (Dy), holm (Ho), erb (Er), tul (Tm), iterb (Yb) i lutet (Lu) (dawniej lantan nie był zaliczany do lantanowców);
magnes
[łac. < gr.],
magnes trwały,
element wykonany z materiału magnetycznie twardego (magnetyczne materiały) namagnesowany do stanu nasycenia;
materiały wykazujące ferromagnetyzm (poniżej temperatury Curie) lub ferrimagnetyzm (poniżej temperatury Néela);
Mosander Carl Gustaw, ur. 10 IX 1797, Kalmar, zm. 15 X 1858, Angsholm,
szwedzki lekarz i chemik;
symbol pierwiastka chemicznego → neodymu (od łacińskiej nazwy neodymium).

Słownik języka polskiego PWN

neodym «pierwiastek chemiczny, srebrzysty metal z żółtym odcieniem»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia