węglany
 
Encyklopedia PWN
Sole są opisane wzorami ogólnymi: Me2CO3 (węglany obojętne) i MeHCO3 (wodorowęglany, zw. też węglanami kwaśnymi), gdzie Me oznacza atom jednowartościowego metalu; są to substancje krystal., zwykle bezb., trudno rozpuszczalne w wodzie (z wyjątkiem węglanów litowców i wodorowęglanów litowców i berylowców); roztwarzają się w kwasach z wydzieleniem ditlenku węgla CO2; ogrzewane zwykle ulegają dysocjacji termicznej na tlenek metalu i CO2 (np. CaCO3 → CaO + CO2). Węglany nieorganiczne są bardzo rozpowszechnione w przyrodzie jako minerały skałotwórcze (np. kalcyt, dolomit, syderyt); liczne naturalne węglany stosuje się m.in. do otrzymywania metali, wyrobu materiałów ogniotrwałych, farb, ceramiki; ważne znaczenie ma syntet. węglan sodu; wodorowęglany służą m.in. do przygotowywania buforów (roztwór buforowy). Obojętne estry kwasu węglowego są bezb. cieczami o przyjemnym zapachu, stosuje się je w syntezach org.; wodorowęglany org. są bardzo nietrwałe i nie można ich wyodrębnić z roztworu; duże znaczenie mają poliestry kwasu węglowego (poliwęglany).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia