poliwęglany
 
Encyklopedia PWN
poliwęglany, PC,
poliestry kwasu węglowego, o budowie , gdzie R — alkilen lub arylen;
poliwęglany otrzymuje się najczęściej w wyniku polikondensacji fosgenu ze związkami dihydroksylowymi; największe znaczenie praktyczne mają poliwęglany aromatyczne otrzymywane z bisfenolu A (HOC6H4C(CH3)2C6H4OH), odznaczające się doskonałymi właściwościami mech. i dielektr. w temperaturze do 150°C oraz przezroczystością; poliwęlany stosuje się jako tworzywa konstrukcyjne — do wyrobu części maszyn, części aparatury chem., kształtek elektroizolacyjnych, przezroczystych osłon urządzeń pomiarowych i sprzętu oświetleniowego, folii, także na narzędzia i protezy medyczne.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia