izomorfizm
 
Encyklopedia PWN
izomorfizm
[gr. ísos ‘równy’, morphḗ ‘kształt’],
równopostaciowość,
fiz. występowanie różnych pod względem chemicznym substancji w tym samym typie struktury krystalicznej, przy jednoczesnej zdolności do tworzenia przez te substancje roztworów stałych;
przyczyną izomorfizmu jest zdolność atomów, jonów i ich grup, o tej samej wartościowości i zbliżonej objętości, do wzajemnego zastępowania się w sieci krystalicznej (diadochia); idealny izomorfizm wykazują ałuny, np. w ałunie glinowo potasowym
KAl(SO4)2 · 12H2O jony K+ mogą być zastępowane jonami Rb+, Cs+, NH4+, a jony Al3+ — jonami Fe3+, Cr3+; kryształy idealnie izomorficzne mają taką samą postać krystalograficzną i jednakowe kąty między odpowiadającymi sobie ścianami.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia