Japonia. Polityka społeczna
 
Encyklopedia PWN
Japonia. Polityka społeczna.
Realizowana w Japonii obejmuje system zabezpieczenia społ., ochronę zdrowia i oświatę. Zabezpieczeniem społecznym jest objęta prawie cała populacja, a w jego zakres wchodzą emerytury, renty, odszkodowania za wypadki przy pracy, ubezpieczenia od bezrobocia. Prawo do emerytury uzyskuje się po ukończeniu 55 lat, a jej wysokość wynosi przeciętnie 40% płacy. Opieka zdrowotna. Od 1961 systemem ubezpieczeń zdrowotnych objęci są wszyscy obywatele. W końcu lat 90. XX w. wydatki rządowe na zabezpieczenie społ. i opiekę med. zostały znacznie zredukowane i w roku budżetowym 1998/99 wyniosły 15,2 mln jenów, co stanowiło ok. 3% PKB. Oświata jest bezpłatna i obowiązkowa między 6–15 rokiem życia. Nieobowiązkowym, ale powszechnym wychowaniem przedszkolnym objęte są dzieci w wieku 3–5 lat. Dzieci rozpoczynają naukę w 6 roku życia w 6-letniej szkole podstawowej; następny (również obowiązkowy) szczebel edukacji, to 3-letnia szkoła średnia o profilu ogólnym, a potem wyższa szkoła średnia o profilu ogólnym, albo przygotowującym do zawodu i studiów wyższych. Na oświatę przeznacza się rocznie 3,8% PKB (1995).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia