powierzchniowe

Encyklopedia PWN

fale sprężyste rozchodzące się na powierzchni rozgraniczającej 2 ośrodki sprężyste;
energia potrzebna do utworzenia (w procesie izotermicznym) jednostkowego pola powierzchni rozdziału 2 faz (np. cieczy i jej pary nasyconej);
technol. w inżynierii materiałowej warstwy powstałe na wyrobie, wykonanym z danego materiału, w wyniku procesów technol. (obróbka) przeprowadzanych w celu nadania wyrobowi i jego powierzchni (inżynieria powierzchni) określonych właściwości (np. odporności na ścieranie czy korozję);
mat. całka z funkcji ciągłej f(P) określonej na pewnej powierzchni dwuwymiarowej S, gładkiej, zawartej w ℝ3
niezadrzewiony pas wycięty w drzewostanie, dzielący las na jednostki podziału powierzchniowego, tzw. oddziały;
językozn. w początkowych wersjach gramatyki transformacyjno-generatywnej (transformacyjna gramatyka) bezpośrednio dostępna interpretacji struktura zdania przeciwstawna strukturze głębokiej;
zdolność cząsteczek substancji powierzchniowo czynnych do gromadzenia się na powierzchniach międzyfazowych układu i odmiennego zachowania się tych cząsteczek w stosunku do różnych faz wzajemnie nierozpuszczalnych (np. woda–olej), tworzących ten układ;
fale elektromagnetyczne dł. od 0,1 mm do 100 km (częst. od 3000 GHz do 3 kHz).
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii — pośredni między stanem gazowym i stałym.
kras, krasowienie, procesy krasowe,
procesy rozpuszczania skał (wapieni, dolomitów, gipsów, soli kamiennej) przez wody powierzchniowe i podziemne, prowadzące do rozwoju podziemnej cyrkulacji wód i powstania charakterystycznych form powierzchni Ziemi, zwanych formami krasowymi.
rozchodzące się we wnętrzu Ziemi fale sprężyste, wywołane na ogół trzęsieniami ziemi, wybuchami wulkanów, a także sztucznie generowane.
hydrol. postępowy ruch mas wodnych w morzach i oceanach, przenoszący znaczne ilości wody na duże odległości w określonym czasie.
hydrol. naturalny zbiornik śródlądowy, stanowiący wypełnione wodą zagłębienie terenu (misa lub czasza jeziorna), o brzegach ukształtowanych pod wpływem falowania i prądów wodnych, charakteryzujący się powolną wymianą wody.
koloid
[gr. kólla ‘klej’, eídos ‘postać’],
układ koloidalny, układ koloidowy,
układ dyspersyjny (rozproszony), tj. składający się z fazy rozpraszającej (zw. fazą ciągłą lub ośrodkiem dyspersyjnym) i fazy rozproszonej (zw. fazą zdyspergowaną);
hydrol. określenie wód oceanicznych (mor.) o znacznej objętości i dość jednolitych właściwościach (m.in. temperatura, zasolenie, zawartość tlenu), ukształtowanych w określonym czasie i w danym rejonie kuli ziemskiej;
okresowe zmiany rozkładu temperatury wód powierzchniowych oceanu i układów ciśnienia atmosferycznego, występujące w obszarze równikowym Oceanu Spokojnego, oraz związane z nimi anomalne zjawiska pogodowe.
instrumentalne oznaczenie jakościowego i ilościowego składu zewn. warstw atomowych ciała stałego oraz cząstek na nim zaadsorbowanych, a także określenie ich elektr., magnet. i termodynamicznych właściwości oraz elektronowej i krystalograficznej struktury.

Słownik języka polskiego PWN

napięcie powierzchniowe «siła działająca na jednostkę długości powierzchni swobodnej cieczy, wywołana istnieniem międzycząsteczkowych sił przyciągania»
powierzchnia
1. «zewnętrzna, wierzchnia strona czegoś»
2. «obszar, przestrzeń o ograniczonych rozmiarach»
3. «górna warstwa czegoś»
4. «w geometrii elementarnej: pewne zbiory punktów lub prostych o określonych właściwościach»
5. «zewnętrzne, łatwo dostrzegalne, ale często mylące cechy zjawisk, spraw, wydarzeń»

• powierzchniowy • powierzchniowo
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia