żarowa gospodarka
 
Encyklopedia PWN
żarowa gospodarka, gospodarka wypaleniskowa, system ogniowy, gospodarka łazowa,
pierwotny system rolniczy, który wytworzył się z kopieniactwa na terenie wypalonego lasu lub stepu;
rozpowszechniony w środkowej, wschodniej i północnej Europie od neolitu do wczesnego średniowiecza, spotykana także później. Po spulchnieniu gleby w popiół rzucano ziarno i bronowano; tak użyźniona gleba dawała przez kilka lat plony znacznie wyższe niż późniejsze rolnictwo orne; wypalano i uprawiano stosunkowo niewielkie obszary; po wyjałowieniu gleby działkę porzucano i uprawę przenoszono na nowe wypaleniska; rotacja gleby trwała zazwyczaj 30–50 lat na obszarach leśnych, znacznie krócej na stepowych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia