niedźwiedziowate
 
Encyklopedia PWN
8 gat. współcz.; stopochodne, o masywnej budowie ciała, gęstym owłosieniu; wszystkożerne (niedźwiedź polarny — mięsożerny); gł. nocny tryb życia; gat. obszarów chłodnych zapadają w płytki sen zimowy (oprócz niedźwiedzia polarnego); legowisko (barłóg, gawra) zwykle na ziemi, w szczelinach skał, wykrotach, dziuplach (niedźwiedź himalajski); ciąża trwa 6–9 mies., 1–3 młodych w miocie; najpospolitszy niedźwiedź brunatny, Ursus arctos, w kilku podgat. (dł. od 1,2 m do 2,8 m) zamieszkuje obszary Eurazji i Ameryki Północnej (grizli), w Polsce w Karpatach, chroniony; mieszkaniec Arktyki niedźwiedź polarny, Ursus (Thalarctos) maritimus (dł. do 3 m), o białym owłosieniu, jest doskonałym pływakiem (palce do połowy spięte błoną pływną) i wytrwałym łowcą, gł. fok, ptactwa wodnego i ryb; niedźwiedź himalajski, Ursus (Selenarctos) thibetanus (dł. do 1,6 m), zasiedla lasy od Hindukuszu po Japonię; niedźwiedź malajski, biruang, Helarctos malayanus (najmniejszy z niedźwiedzi — dł. ok. 1,2 m) — Indie, Płw. Indochiński, Borneo, Sumatra; do niedźwiedziowatych należą też wargaczbaribal; w późnym plejstocenie Europę zamieszkiwał m.in. olbrzymi niedźwiedź jaskiniowy, Ursus spelaeus, roślinożerny; w Jaskini Nietoperzowej k. Ojcowa znaleziono szczątki ok. 1000 okazów.
Ilustracje
Baribal fot. J. Fogler/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Niedźwiedź brunatny fot. S. Wąsik/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia