imperatyw kategoryczny
 
Encyklopedia PWN
imperatyw kategoryczny
[łac. imperativus ‘rozkazujący’, gr. katēgerikós ‘orzekający, stwierdzający’],
naczelna zasada etyki I. Kanta o charakterze formalnym, bezwarunkowy nakaz moralny głoszący: „postępuj wedle takiej tylko zasady, co do której mógłbyś chcieć, aby była prawem powszechnym”;
i.k. Kant uzupełnia imperatywem praktycznym, który domaga się, by człowieczeństwo było zawsze celem działania, nigdy tylko środkiem.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia