epifity
 
Encyklopedia PWN
epifity
[gr.],
porośla,
ekol. rośliny nasienne, mszaki, paprotniki, porosty i niektóre glony żyjące na innych roślinach (nie będące ich pasożytami), korzystające z nich jako miejsca przyczepu;
zaopatrują się w wodę z pary wodnej oraz opadów, a w sole mineralne — z rozkładających się tkanek organizmów, na których rosną; epifityczny tryb życia jest przystosowaniem do środowisk cienistych, wilgotnych.
Ilustracje
Zanokcica gniazdowa, Asplenium nidusfot. A. Sierpińska/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia