okresie rzymskim

Encyklopedia PWN

w archeologii termin chronologii względnej określający III okres epoki żelaza, odnoszący się do obszarów Barbaricum;
wywodził się ze sztuki greckiej okresu hellenistycznego; prwdopodobnie to artyści greccy często portretowali mieszkańców Italii w okresie republikańskim.
wysokiej klasy ceramika stołowa o czerwonym połysku, gładka lub z dekoracją reliefową uzyskiwaną za pomocą matryc i stempli (terra sigillata), masowo produkowana w staroż. Rzymie.
drogi publiczne (viae publicae) w imperium rzymskim;
archeol. wyroby wykonane na terenach republiki rzymskiej i cesarstwa rzymskiego, które dzięki kontaktom ekon. i polit. były przywożone od II w. p.n.e. do V w. n.e. na obszary Barbaricum;
rodzima forma domu w staroż. Rzymie — prostokątny budynek, nakryty czterospadowym dachem;
termin używany w archeologii na określenie drugiego okresu epoki żelaza w Europie, następującego po okresie halsztackim, a poprzedzającego okres wpływów rzymskich;
prawo starożytnego Rzymu, które rozwijało się od początków historii miasta do czasów Justyniana I Wielkiego.
największa chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia religijnego określane jako katolicyzm, utożsamiająca się w swojej wierze i nazwie z Kościołem powszechnym (gr. katholikos ‘powszechny’) oraz uznająca w sferze doktryny i organizacji kościelnej autorytet papieża, biskupa Rzymu.
systemy miar długości, powierzchni, objętości oraz wag kształtujące się w trakcie wielowiekowego procesu, w podstawowych dziedzinach działalności ludzkiej, wymagających oceny wielkości: w pracy ludzkiej i zwierzęcej, w produkcji (np. rolnictwo, górnictwo, rzemiosło), w podróżach, handlu i transporcie oraz innych, codziennych sytuacjach (np. odległość mierzona zasięgiem wzroku, czułością słuchu).
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Germanie, Germanowie,
grupa ludów indoeuropejskich;
Nietzsche
[nị:czə]
Friedrich Wilhelm Wymowa, ur. 15 X 1844, Röcken k. Lützen, zm. 25 VIII 1900, Weimar,
filozof niemiecki.
renesans, odrodzenie,
określenie stadium rozwoju kultury europejskiej, trwającego we Włoszech od końca XIII w. do początku XVI w., w krajach zachodniej, północnej i środkowej Europy — od XV w. do końca XVI w.

Materiały dodatkowe

adwent
[łac. adventus ‘przyjście’]:
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
Boże Narodzenie, łac. Natale Domini,
chrześcijańskie święto obchodzone od starożytności dla wspomnienia i uczczenia narodzin (wcielenia) Jezusa Chrystusa.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia