klasyczna

Encyklopedia PWN

Kochanowski Jan, ur. 1530, Sycyna (ziemia radomska), zm. 22 VIII 1584, Lublin,
najwybitniejszy poeta Polski przedrozbiorowej, twórca polskiego języka literackiego.
mat. rozwiązanie zadania konstrukcyjnego, czyli zadania polegającego na znalezieniu za pomocą określonych metod pewnych punktów, prostych, odcinków, względnie innych figur — gdy dane są figury wyjściowe.
manieryzm
[fr. maniérisme < manière ‘sposób’],
termin używany w historii sztuki, przyjęty od lat 20. XX w. na określenie zjawisk w sztuce europejskiej XVI w.
fundamentalna teoria fizyczna opisująca oddziaływanie mikroobiektów materii między sobą oraz z zewnętrznymi polami, głównie z polem elektromagnetycznym.
mitologia Greków i Rzymian, mitologia klasyczna,
ogół mitów i legend właściwych kulturze greckiej i rzymskiej, także nauka zajmująca się ich badaniem.
dziedzina sportu, turystyki i rekreacji, obejmująca wiele odmian, których wspólną cechą jest poruszanie się na nartach.
mat. teoria poświęcona badaniu niezmienników form (i układów form) poddanych działaniu pewnej grupy G przekształceń liniowych.
Planck
[plaŋk]
Max Karl Ernst Wymowa, ur. 23 IV 1858, Kilonia, zm. 4 X 1947, Getynga,
fizyk niemiecki.
ekon. określenie popytu na pieniądz wprowadzone przez J.M. Keynesa; ściślej — wyjaśnienie Keynesa, dlaczego podmioty gospodarcze trzymają gotówkę w warunkach, gdy stopa procentowa (rekompensata za rezygnację z płynności) jest dodatnia.
pole fizyczne, pole sił,
forma materii pośrednicząca we wzajemnym oddziaływaniu jej form korpuskularnych (np. ciał niebieskich, cząsteczek, atomów, cząstek elementarnych).
ekon. oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych w skali całej gospodarki narodowej.
rozrywkowa muzyka, muzyka popularna, muzyka lekka,
w dzisiejszym rozumieniu — muzyka obejmująca gatunki, które charakteryzują się łatwością w odbiorze (mają tym samym możność szybkiego rozpowszechniania się) i stanowią formę rozrywki dla szerokich kręgów społecznych, a pod względem komercyjnym — dobrze sprzedający się towar dzięki swemu masowemu odbiorowi.
stan, w którym nie występują tendencje (bodźce) do zmiany zachowań podmiotu gospodarczego lub oddziaływanie tych sił wzajemnie się znosi;
stosowane od XIX w. określenie dziedzin twórczości artystycznej percypowanych wzrokowo, obejmujące architekturę, rzeźbę, malarstwo, grafikę, rzemiosło artystyczne.
Tarski Alfred, pierwotnie A. Tajtelbaum, ur. 14 I 1901, Warszawa, zm. 27 X 1983, Berkeley (stan Kalifornia),
polski logik, matematyk i filozof; uważany za jednego z największych logików w dziejach nauki.
tomografia
[gr. tomós ‘cięty’, ‘tnący’, gráphō ‘piszę’],
sposób uzyskiwania dwuwymiarowego obrazu przekroju obiektu trójwymiarowego w dowolnie wybranej płaszczyźnie, w celu poznania jego struktury wewn., bez konieczności naruszania tej struktury;
fiz. dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni.
absolutyzm
[łac. absolutus ‘zupełny’, ‘bezwzględny’],
system władzy w monarchiach europejskich epoki wczesnonowożytnej (XVI–XVIII w.), w których władca sprawował pełnię władzy suwerennej (suwerenność), ograniczoną jedynie zasadami prawa naturalnego oraz podstawowymi normami ustrojowymi (np. porządek sukcesji tronu).
Abu al-Atahijja, Abū al-‘Atāhiyya, właśc. Ibrahim Ibn al-Kasim, ur. 748, Al-Kufa lub Ajn at-Tamr, zm. ok. 826, Bagdad,
poeta arabski z epoki Abbasydów;

Słownik języka polskiego PWN

broń konwencjonalna, klasyczna «wszystkie rodzaje broni z wyjątkiem broni masowej zagłady»
filologia klasyczna «nauka o językach, piśmiennictwie oraz kulturze starożytnej Grecji i starożytnego Rzymu»
kombinacja klasyczna, norweska «konkurencja narciarska dla mężczyzn, składająca się z biegu na dystansie 15 km i skoków na średniej skoczni»
łacina klasyczna «język warstw kulturalnych zachodniej części Imperium Rzymskiego w I w. p.n.e. i w I w. n.e., utrwalony w literaturze rzymskiej»
klasyczny
1. «odnoszący się do starożytnej kultury greckiej i rzymskiej»
2. «związany z kierunkami mającymi charakter nawrotu do antyku»
3. «typowy dla jakichś rzeczy, sytuacji, zachowań itp.»
4. «powstały w okresie przed najnowszymi odkryciami naukowymi i osiągnięciami w danej dziedzinie»

• klasycznie • klasyczność
gimnazjum klasyczne «gimnazjum humanistyczne prowadzące naukę języków starożytnych»
języki klasyczne «język grecki i łaciński»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia