klasyczna

Encyklopedia PWN

Abu Nuwas, Abū Nuwās, właśc. Al-Hasan Ibn Hani, ur. ok. 757, Al-Ahwaz, zm. między 813 a 815, Bagdad,
poeta arabski z epoki Abbasydów;
Abu Tammam, Abū Tammām, właśc. Habib Ibn Tazus, ur. na przeł. VIII i IX w., Kasim k. Damaszku, zm. 29 VIII 846, Mosul,
poeta arabski epoki Abbasydów;
Alber Henryk, właśc. H. Serafinowicz, ur. 3 VI 1948, Otwock, zm. 11 I 2008, Warszawa,
gitarzysta i kompozytor;
archeologia
[gr. archḗ‘zasada’, ‘podstawa’, ‘starożytny’, ‘dawny’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
nauka historyczna badająca przeszłość dawnych społeczeństw (głównie na podstawie wykopalisk), źródłoznawcza dziedzina szeroko pojmowanej historii (łącznie z prahistorią).
asocjacjonizm
[łac. associatio ‘połączenie’],
psychol. teoria, która całość życia psychicznego człowieka tłumaczy tworzeniem się skojarzeń (asocjacji);
ateizm
[gr. a- ‘nie’, theós ‘Bóg’],
filoz. poglądy teoretyczne lub postawy praktyczne, negujące istnienie Boga.
awangarda
[fr. avant-garde]
lit., szt. plast., muz. nazwa ogółu wewnętrznie zróżnicowanych tendencji w sztuce XX w., zwłaszcza w jego drugim i trzecim 10-leciu (awangarda „klasyczna”), odznaczających się radykalnym nowatorstwem, skłonnością do eksperymentu i świadomością przyszłościową.
Barro
[bạ̈rou]
Robert Joseph, ur. 16 XII 1944, Nowy Jork,
ekonomista amerykański; przedstawiciel nowej szkoły klasycznej;
Baszszar Ibn Burd, Baššār Ibn Burd, ur. 714, Al-Basra, zm. 783, Bagdad,
poeta arabski epoki Abbasydów, pochodzenia perskiego;
Białkowski Grzegorz, ur. 18 XII 1932, Warszawa, zm. 29 VI 1989, tamże,
fizyk i poeta;
biotechnologia
[gr. bíos ‘życie’, téchnē ‘sztuka’, ‘rzemiosło’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
interdyscyplinarna dziedzina nauki posługująca się wiedzą z biochemii, mikrobiologii i nauk inżynieryjnych, obejmująca różne kierunki techniczne wykorzystania materiałów i procesów biologicznych (w szczególności obejmuje procesy biosyntezy i biotransformacji przebiegające z udziałem drobnoustrojów, kultur tkankowych — roślinnych i zwierzęcych — in vitro oraz enzymów, a także izolację otrzymanych w ten sposób bioproduktów).
Bohr
[bo:r]
Niels Henrik David Wymowa, ur. 7 X 1885, Kopenhaga, zm. 18 XI 1962, tamże,
fizyk duński.
Borromini Francesco, właśc. F. Castelli, ur. 25 IX 1599, Bissone k. Lugano, zm. 2 VIII 1667, Rzym,
architekt włoski, wybitny przedstawiciel dojrzałego baroku.
Brunelleschi
[brunelẹski]
Filippo Wymowa, ur. 1377, Florencja, zm. 16 IV 1446, tamże,
włoski rzeźbiarz i architekt, jeden z czołowych twórców renesansu we Florencji.
budżetowy deficyt, deficyt fiskalny, niedobór budżetowy,
ekon. brak pokrycia części wydatków budżetowych w dochodach.
Buhturi, Al-, Al-Buḥturī, Abu Ubada al-Walid Ibn Ubajd, ur. 820, Manbidż (Syria), zm. 897, tamże,
arabski poeta z epoki Abbasydów;
fiz. nieregularne, nieuporządkowane zachowanie się układów deterministycznych, praktycznie nieprzewidywalne w dłuższych przedziałach czasu.
Chauviré
[szowirẹ]
Yvette, ur. 22 IV 1917, Paryż, zm. 19 X 2016, Paryż,
tancerka francuska;

Słownik języka polskiego PWN

broń konwencjonalna, klasyczna «wszystkie rodzaje broni z wyjątkiem broni masowej zagłady»
filologia klasyczna «nauka o językach, piśmiennictwie oraz kulturze starożytnej Grecji i starożytnego Rzymu»
kombinacja klasyczna, norweska «konkurencja narciarska dla mężczyzn, składająca się z biegu na dystansie 15 km i skoków na średniej skoczni»
łacina klasyczna «język warstw kulturalnych zachodniej części Imperium Rzymskiego w I w. p.n.e. i w I w. n.e., utrwalony w literaturze rzymskiej»
klasyczny
1. «odnoszący się do starożytnej kultury greckiej i rzymskiej»
2. «związany z kierunkami mającymi charakter nawrotu do antyku»
3. «typowy dla jakichś rzeczy, sytuacji, zachowań itp.»
4. «powstały w okresie przed najnowszymi odkryciami naukowymi i osiągnięciami w danej dziedzinie»

• klasycznie • klasyczność
gimnazjum klasyczne «gimnazjum humanistyczne prowadzące naukę języków starożytnych»
języki klasyczne «język grecki i łaciński»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia