jednostki uzupełniające

Encyklopedia PWN

Międzynarodowy Układ Jednostek Miar, fr. Système International d’Unités, układ SI,
układ jednostek miar przyjęty i zalecony przez Generalną Konferencję Miar, zawierający: 1) jednostki SI, jednostki podstawowe (metr, kilogram, sekunda, amper, kelwin, mol, kandela) i jednostki uzupełniające (radian i steradian) oraz jednostki pochodne, wyrażone za pomocą iloczynów lub ilorazów jednostek SI podstawowych i uzupełniających; 2) dziesiętne wielokrotności i podwielokrotności jednostek SI, wyrażone za pomocą przedrostków SI (jednostka miary);
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
uniwersytet
[łac.],
najstarszy, a zarazem podstawowy typ europejskiej wielowydziałowej wyższej uczelni, mającej prawo nadawania stopni naukowych i łączącej funkcje dydaktyczne (kształcenie najwyżej kwalifikowanych kadr zawodowych i pracowników nauki) z funkcjami naukowymi (prowadzenie prac badawczych).
ekon. dokumenty w postaci zestawień liczbowych i uzupełniających informacji opisowych, sporządzane systematycznie w ramach sprawozdawczości finansowej przez jednostki prowadzące rachunkowość na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, obejmujące okres sprawozdawczy, najczęściej roczny;
subsydiarność
[łac. subsydium ‘pomoc’, ‘wsparcie’],
idea subsydiarności głosi, że każda władza, a w szczególności władza polityczna powinna mieć znaczenie pomocnicze (wspierające) i pobudzające w stosunku do wysiłków podejmowanych przez autonomiczne i samodzielne jednostki, które ją ustanowiły (aspekt pozytywny subsydiarności). Gdziekolwiek jest to możliwe i konieczne, państwo nie powinno odbierać ludziom władzy (rodzicielskiej, służbowej, politycznej na wszystkich szczeblach), którą są oni w stanie sprawować z własnej woli i za pomocą własnych środków, i za której pośrednictwem mogą z pożytkiem realizować się zarówno dla interesu ogółu, jak i własnego (aspekt negatywny subsydiarności). Naczelnym motywem każdej społecznej interwencji winno być niesienie pomocy członkom społeczeństwa, a nie zastępowanie bądź niszczenie ich własnej aktywności.
Armia Krajowa (AK), Siły Zbrojne w Kraju (SZK), kryptonim Polski Związek Powstańczy (PZP),
konspiracyjna niepodległościowa organizacja wojskowa, część Sił Zbrojnych RP działająca w okresie II wojny światowej w kraju, podlegająca Naczelnemu Wodzowi i rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie;
Balzac
[balzạk],
Balzak, Honoré de Wymowa, ur. 20 V 1799, Tours, zm. 18 VIII 1850, Paryż,
pisarz francuski, romantyk i jednocześnie wielki realista.
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
ekon. suma nakładów przedsiębiorstwa na działalność gospodarczą, wyrażona w formie pieniężnej i liczona w określonej jednostce czasu.
pasza, karma,
produkty pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego oraz substancje uzyskiwane w wyniku procesów chem. (np. mocznik) i biol. (np. drożdże paszowe) zawierające składniki pokarmowe, służące do żywienia zwierząt;
badanie zbiorowości statystycznej, obejmujące 4 etapy: programowanie, obserwację, przetwarzanie i analizę statystyczną.
klasyfikacja gospodarstw rolnych na określonym obszarze (np. państwa, regionu, jednostki podziału adm.) wg określonego kryterium, najczęściej ogólnej powierzchni ziemi lub użytków rolnych;
naukozn. proces różnicowania się i podziału nauk;
Kafka Franz Wymowa, ur. 3 VII 1883, Praga, zm. 3 VI 1924, Kierling,
pisarz austriacki.
ogólnopol. autonomiczna instytucja nauk., działająca poprzez wyłonioną w drodze wyborów korporację uczonych oraz placówki nauk. tworzące centrum badawcze.
strukturalizm
[ang. < łac.],
termin upowszechniony w latach 40. XX w.; pierwotnie oznaczał podejście i metodę badawczą stosowane w lingwistyce, następnie stał się nazwą orientacji teoretycznej w antropologii społecznej i kulturowej, badaniach literackich, religioznawstwie i psychologii.
ekon. zbiór koncepcji dotyczących lokalizacji działalności gosp. w przestrzeni kraju, regionu lub miasta.
Terytoria Północno-Zachodnie, ang. Northwest Territories Wymowa, fr. Territoires du Nord-Ouest Wymowa,
terytorium autonomiczne w północno-zachodniej Kanadzie, na północ od równoleżnika 60°N, między terytorium Nunavut na wschodzie a terytorium Jukon na zachodzie, obejmuje także niektóre wyspy Archipelagu Arktycznego (Banksa, Ks. Patryka, częściowo Wiktorii i Melville’a);
wspólnota gospodarstwa społecznego (WGS), ang. Community-based Social Farming (CSF),
nowa forma gospodarowania na obszarach wiejskich.

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia