homotopią

Encyklopedia PWN

mat. dział topologii algebraicznej poświęcony badaniu przestrzeni topologicznych i przekształceń między nimi: przez rozpatrywanie klas homotopii przekształceń (przekształcenia homotopijne), przez przyporządkowanie przestrzeniom pewnych systemów algebraicznych, np. grup homotopii, oraz przyporządkowanie przekształceniom homomorfizmów tych systemów.
mat. ciągłe funkcje f i g, obie z przestrzeni topologicznej X do przestrzeni Y, dla których istnieje funkcja ciągła (zw. homotopią) H: X × [0, 1] → Y, taka że H(x, 0) = f(x) i H(x, 1) = g(x);
Čech Eduard, ur. 29 VI 1893, Stračov, zm. 15 III 1960, Praga,
matematyk czeski;
mat. dział topologii wyrosły z teorii homotopii, dostosowujący rozpatrywane pojęcia do przestrzeni topologicznych o bardziej złożonej budowie, zwłaszcza lokalnej;
mat. zamknięta rozmaitość n-wymiarowa mająca typ homotopii sfery n-wymiarowej (homotopii teoria).
mat. dział matematyki poświęcony opisowi grup (grupa) — struktur algebraicznych najczęściej spotykanych w matematyce i jej zastosowaniach.
Hopf Heinz, ur. 19 XI 1894, Wrocław, zm. 3 VI 1971, Zollikon,
matematyk szwajcarski, pochodzenia niemieckiego;
Hurewicz Witold, ur. 29 VI 1904, Łódź, zm. 26 IX 1956, Jukatan,
matematyk amer., pochodzenia polskiego;
mat. teoria opisująca rozkłady rozmaitości różniczkowych na prostsze fragmenty.
mat. najczęściej — zamknięta droga;
topologia
[gr. tópos ‘miejsce’, ‘okolica’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
mat.:
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia