elementem neutralnym

Encyklopedia

neutralny element działania, jedynka, jedność,
mat. pojęcie z zakresu algebry;
grupa
[niem.],
mat. zbiór G dowolnych elementów a, b, c, wraz z działaniem ∘, które każdej uporządkowanej parze elementów a, b zbioru G przyporządkowuje jakiś element c z tego zbioru i takie, że są spełnione następujące aksjomaty: 1) a ∘ (bc) = (ab) ∘ c (prawo łączności); 2) w zbiorze G istnieje element e, taki że ae = ea = a dla każdego elementu a ze zbioru G; element e nazywa się elementem neutralnym lub jedynką; 3) dla każdego elementu a ze zbioru G istnieje w tym zbiorze element f, taki że af = fa = e (odwrotność elementu a).
mat. dwuwskaźnikowa tablica, której elementy pochodzą z ustalonego pierścienia R (można utworzyć macierz z liczb, funkcji itp.).
prawidłowe powtarzanie się w przestrzeni jednakowych pod względem fiz. i geom. części kryształu (ścian, krawędzi, płaszczyzn sieciowych, atomów, cząsteczek, komórek elementarnych itp.).
mat. grupa, której jedynymi dzielnikami normalnymi (grupa, mat.) są: cała grupa i podgrupa składająca się jedynie z elementu neutralnego.
socjologia
[łac.-gr.],
w pierwotnym i najszerszym znaczeniu nauka o społeczeństwie.
krystal. pojęcie występujące w jednej z tzw. uogólnionych teorii symetrii;
mat. pojęcie zdefiniowane dla dowolnej grupy G, z elementem neutralnym e, i dowolnego zbioru X jako przyporządkowanie każdemu elementowi grupy g przekształcenia zbioru X na siebie (dz.g. G na zbiorze X) w taki sposób, by były spełnione warunki: e(x) = x oraz (gh)(x) = g(h(x)) dla dowolnych xX, g, hG;
Gray
[greı]
Terence, ur. 15 IX 1895, Felixtowe, zm. 1987,
ang. scenograf, aktor;
mat. dla homomorfizmu f: G → H — zbiór wszystkich elementów g ∈ G, których obrazem jest element neutralny w H (homomorfizm, neutralny element działania); oznaczane Ker f;
mat. termin teorii układów dynamicznych, spotykany także w zagadnieniach wywodzących się z teorii równań różniczkowych zwyczajnych, mechaniki, geometrii różniczkowej i in.
mat. przestrzeń E w rozwłóknieniu p: EB (czasem zw. też przestrzenią totalną rozwłóknienia); niekiedy p.w. nazywa się też samo rozwłóknienie p (w tym przypadku jest też używany termin wiązka);
język międzynarodowy;
biol. koncepcja ewolucji świata ożywionego (termin „ewolucjonizm syntetyczny” jest często zastępowany terminem „neodarwinizm”), ewolucjonizm.
funkcjonalizm
[łac.],
arch. kierunek w architekturze, urbanistyce i sztuce użytkowej, którego głównym założeniem było wysunięcie na plan pierwszy funkcji i uzależnienie od niej zarówno elementów technicznych (materiał, konstrukcja), jak i estetycznych (forma).
szkolnictwo o charakterze wyznaniowym.
Koncepcja stworzona i rozwijana przez W. Lenina jako teoria dostosowująca marksizm do nowej sytuacji historycznej, a następnie — w zmodyfikowanej formie — ideologia obowiązująca w państwach komunistycznych.
mat. grupoid, w którym jest jednoznacznie określone działanie odwrotne do danego i który zawiera element neutralny (quasi-grupa z jedynką);
monoid
[gr.],
mat. struktura matematyczna będąca półgrupą z jedynką (neutralny element działania).

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia