słone gleby
 
Encyklopedia PWN
słone gleby,
zespół gleb, w których pod wpływem warunków klimatycznych, przesiąkania wód z mórz i oceanów lub działalności człowieka nastąpiło wzbogacenie w sole łatwo rozpuszczalne w wodzie, powyżej określonych, granicznych zawartości;
klas. gleby słone tworzą się w warunkach klimatu aridowego (suchego); zawierają znaczne ilości soli, gł. sodowych; mało urodzajne; dla podniesienia żyzności wymagają zabiegów odsalających i nawodnień; do gleb słonych należą sołodie, zawierające w górnych warstwach sodę, w głębszych — kationy sodu, sołońce, nasycone kationami sodu, pozbawione rozpuszczalnych soli w górnych warstwach, sołonczaki, zawierające w górnych warstwach rozpuszczalne sole, gł. chlorki, siarczany, węglany; bez melioracji na glebach słonych (gł. na sołonczakach) można uprawiać jedynie niektóre rośliny mało wrażliwe na zasolenie.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia