energia wiązania
 
Encyklopedia PWN
energia wiązania,
energia, którą trzeba dostarczyć układowi fiz. (np. cząsteczce, jądru atomowemu), aby rozdzielić go na poszczególne składniki;
Wielkość e.w. wskazuje, jak silnie jest związany układ, a tym samym jak jest on trwały — zależy ona od rodzaju sił powodujących wiązanie; e.w. atomów w cząsteczce (wiązanie chem., siły elektrostat.) jest stosunkowo mała, rzędu eV; e.w. nukleonów w jądrze atomowym (siły jądr.) jest duża, rzędu MeV (od kilku MeV dla najlżejszych jąder, do ponad tysiąca MeV dla jąder ciężkich). E.w. układów fiz. decyduje o przebiegu procesów, w których one występują; np. e.w. poszczególnych jąder decyduje o przebiegu różnych procesów jądr., zwłaszcza procesów, na których opiera się obecna (rozszczepienie jąder) i przyszła (synteza jąder) energetyka jądrowa. E.w. układu jest proporcjonalna do niedoboru masy Δm tego układu i zgodnie z relatywistycznym związkiem między masą a energią wyraża się wzorem: E = Δmc2 (c — prędkość światła w próżni).
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia