ekspresjonizm. Muzyka
 
Encyklopedia
ekspresjonizm. Muzyka.
Dążeniem ekspresjonistycznym w muzyce było odzwierciedlenie muzycznymi środkami subiektywnych, podświadomych przeżyć wewnętrznych, często patologicznych, nastrojów pesymistycznych i stanów ekstatycznych; w muzyce ekspresjonizm nie oznaczał jednolitego stylu czy określonego rodzaju środków technicznych, lecz pewną postawę twórczą i wiązał się z różnymi technikami i kierunkami, które powstały po upadku systemu dur-moll (atonalność, neoklasycyzm, dodekafonia); tendencje ekspresjonistyczne wykazują dzieła A. Schönberga (Erwartung, Die glückliche Hand), P. Hindemitha (Mörder, Hoffnung der Frauen, Das Nusch-Nuschi; Sancta Susanna), częściowo też Wozzeck A. Berga, Zamek Sinobrodego B. Bartóka, Poemat ekstazy A. Skriabina i in.

Spis treści

ekspresjonizm
[fr. expressionnisme < łac.],
kierunek w sztukach plastycznych, literaturze, muzyce, teatrze i filmie, rozwijający się od ok. 1910 do początku lat 30., głównie w Niemczech i stamtąd oddziaływał na inne kraje.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia