ekspresjonizm. Teatr
 
Encyklopedia
ekspresjonizm. Teatr.
Ekspresjonizm w teatrze rozwijał się przede wszystkim w Niemczech i Rosji w 1. połowie XX w.; jego propagatorzy, występując przeciwko akademizmowi teatru tradycyjnego, postulowali (w myśl założeń reformy teatru) teatr antyrealistyczny, z dominującą rolą inscenizatora, ze stylizowanymi dekoracjami (bryły geometryczne, kotary, schody, podesty), grą świateł i pełną wyrazu, antypsychologiczną grą aktorską. Prekursorem ekspresjonizmu w teatrze niemieckim był m.in. M. Reinhardt, a głównym przedstawicielem L. Jessner; w teatrze rosyjskim ekspresjonizm wyrażał się w inscenizacjach W. Meyerholda i J. Wachtangowa. W Polsce elementy stylu ekspresjonistycznego zawierały inscenizacje L. Schillera, dekoracje A. Pronaszki, W. Drabika, Sz. Syrkusa; spektakle w pełni ekspresjonistyczne miały charakter eksperymentalny (np. Sen F. Kruszewskiej w reżyserii E. Wiercińskiego 1927). W balecie ekspresjonizm uwidocznił się m.in. w układach tanecznych M. Wigman.
Bibliografia
Ekspresjonizm w teatrze europejskim, Warszawa 1983.
Ilustracje
Gogol Nikołaj, Rewizor, inscenizacja W. Meyerholda, Teatr im. W. Meyerholda, Moskwa 1926 fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN

Spis treści

ekspresjonizm
[fr. expressionnisme < łac.],
kierunek w sztukach plastycznych, literaturze, muzyce, teatrze i filmie, rozwijający się od ok. 1910 do początku lat 30., głównie w Niemczech i stamtąd oddziaływał na inne kraje.

Spis tematów hasła

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia