Quesnay François
 
Encyklopedia PWN
Quesnay
[kenẹ]
François Wymowa, ur. 4 VI 1694, Méré k. Paryża, zm. 16 XII 1774, Wersal,
francuski ekonomista, lekarz.
Nadworny lekarz markizy J.A. de Pompadour i Ludwika XV; twórca fizjokratyzmu, którego podstawowe tezy sformułował w Tableau économique (1758), w której zawarł syntezę reprodukcji prostej, zapewniającej odpowiednie proporcje w procesie produkcji, jak i schemat przepływów międzygałęziowych w gospodarce; zdaniem Quesnaya tylko praca w rolnictwie jest produkcyjna, tzn. tworzy nadwyżkę bogactwa ponad koszty jego wytworzenia, zaś praca w pozostałych działach ma charakter „jałowy”; po 1765 publikował pod pseudonimami prace, w których objaśniał istotę praw naturalnych, takich jak wolność osobista i gospodarcza oraz własność, tworzących podstawę prawa stanowionego, pokazywał zalety rzemiosła i handlu, tłumaczył zasady podziału społeczeństwa na klasę pomnażającą produkt społeczny, czyli produkcyjną, oraz jedynie konsumującą koszty produkcji, czyli jałową. Z tego punktu widzenia na społeczeństwo składa się produkcyjna klasa rolników oraz „jałowa” klasa kupców i rzemieślników; inne dzieła: La physiocratie (1768), Maximes generales du Gouvernement Économique d’un Royaume Agricole (1758), Elements de la philosophie rurale (1768).
Bibliografia
J. ZAGÓRSKI Ekonomia Franciszka Quesnaya, Warszawa 1963.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia