Brianda–Kellogga pakt
 
Encyklopedia PWN
Brianda–Kellogga pakt, zw. też paktem przeciwwojennym lub paktem paryskim,
umowa międzynarodowa o wyrzeczeniu się wojny, podpisana 27 VIII 1928 w Paryżu przez przedstawicieli: Belgii, Czechosłowacji, Francji, Japonii, Niemiec, Polski, USA, Włoch i Wielkiej Brytanii (również w imieniu Związku Południowej Afryki, Australii, Kanady, Indii, Irlandii i Nowej Zelandii);
nazwa wiąże się z nazwiskami 2 głównych negocjatorów — francuskiego ministra spraw zagranicznych A. Brianda i amerykańskiego sekretarza stanu F.B. Kellogga; pakt Brianda–Kellogga formułował bezwzględny zakaz wojny agresywnej, pozostawiając państwom prawo do samoobrony w wypadku napaści; potępiał uciekanie się do wojny w celu załatwiania sporów międzynarodowych i zobowiązywał do ich regulowania wyłącznie środkami pokojowymi.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia