Białoruś. Warunki naturalne
 
Encyklopedia PWN
Białoruś. Warunki naturalne.
Białoruś leży w zachodniej części Niz. Wschodnioeuropejskiej; tereny poniżej 200 m stanowią 70% pow.; z zachodu na wschód i północny wschód ciągną się silnie rozczłonkowana Wyżyna Białoruska (wysokość do 345 m, Dzierżyńska Góra); w południowej części równinne Polesie; na północ od wysoczyzn krajobraz młodoglacjalny, na pozostałym obszarze rzeźba peryglacjalna. Klimat umiarkowany ciepły, przejściowy między mor. i kontynent.; średnia temp. w styczniu od –4°C na północnym zachodzie do –8°C na północnym wschodzie, w lipcu od 17°C na północy do 19°C na południu; roczne opady 500–700 mm (maksimum w okresie letnim). Rzeki Białorusi należą do zlewisk M. Czarnego i Morza Bałtyckiego; najdłuższe rz.: Dniepr (720 km w granicach Białorusi) z Berezyną, Prypecią i Sożem, Dźwina (350 km) oraz Niemen (480 km) z Wilią; ponad 10 tys. jezior (przeważnie polodowcowych), największe Narocz (79,6 km2), najgłębsze Douhaje (do 53,7 m); duże skupienie jezior na Pojezierzu Brasławskim. Ponad 1/3 pow. zajmują bagna i torfowiska, ok. 30% lasy (gł. gatunki iglaste, sosna i świerk); w południowej części rosną na żyźniejszych glebach dąbrowy lub lasy dębowo-grabowo-lipowe, na Polesiu podmokłe olszyny; znaczne obszary zajmują sztuczne drzewostany brzozowe i osikowe. Przy granicy z Polską — Puszcza Białowieska (od 1993 większość jej powierzchni została wpisana na Listę Świat. Dziedzictwa Kult. i Przyr. UNESCO); w górnym biegu Berezyny rezerwat bobrów, utworzony 1925 (od 1979 biosfery); w związku z melioracją Polesia pod ochroną 63,2 tys. ha w dorzeczu środkowego biegu Prypeci. Awaria w Czarnobylskiej Elektrowni Jądr. (1986) spowodowała katastrofę ekol. w południowo-wschodniej części kraju.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia