Ameryka. Historia. Epoka kolonialna (poł. XVI–koniec XVIII w.)
 
Encyklopedia PWN
Ameryka. Historia. Epoka kolonialna (poł. XVI–koniec XVIII w.).
Dla większej części Ameryki Północnej epoka kolonialna zaczęła się dopiero w pocz. XVII w., po zachwianiu się potęgi Hiszpanii na morzu, kiedy Anglia, Francja, Holandia, Dania i Szwecja mogły rozpocząć kolonizację terenów, którymi Hiszpania w praktyce się nie interesowała, tzn. atlantyckich wybrzeży Ameryki Północnej; Anglicy, po wyparciu 1665 Holendrów, uzyskali pełną kontrolę nad wybrzeżem atlantyckim od Maine do hiszp. Florydy; Francuzi od 1699 rozciągnęli kontrolę nad terytorium sięgającym od Quebecu do ujścia rz. Missisipi; XVII–XVIII w. Anglia, Dania, Francja, Holandia i Szwecja zdobyły też posiadłości w regionie karaibskim. Ekspansja i kolonizacja były prowadzone przez te państwa gł. za pośrednictwem kompanii handl. oraz towarzystw i spółek akcyjnych; ustrój kolonii ang. był wzorowany na prawie ang., a ich mieszkańcy mieli ograniczony samorząd; plemiona indiańskie na kolonizowanych terenach były tępione lub zmuszone do migracji na zachód.
Chociaż formalnie prawie całe terytorium Ameryki od 2. poł. XVII w. należało do któregoś państwa eur., rzeczywisty zasięg kolonizacji i kontroli nad opanowanymi terenami ograniczał się gł. do wybrzeży, a większa część obszaru Ameryki (wg niektórych szacunków ponad 70%) jeszcze w XVIII w. znajdowała się poza zasięgiem kolonizacji. Rywalizacja mocarstw kolonialnych (gł. Anglii i Francji) w Europie przeniosła się w XVII w. do Ameryki; starcia zbrojne w koloniach, trwające od 1689, zakończył pokój paryski 1763, który oznaczał zwycięstwo Wielkiej Brytanii nad Francją w rywalizacji o kolonie; posiadłości bryt. w Ameryce objęły m.in. znaczny obszar Nowej Francji i zwiększyły się ponad dwukrotnie.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia