reduktora

Encyklopedia PWN

związki metaloorg. o cząsteczkach, które zawierają bezpośrednie wiązanie węgiel–cyna;
związki chemiczne cyny i chloru, w których cyna występuje na stopniach utlenienia II lub IV.
depolaryzator
[łac.],
substancja dodawana do kąpieli galwanicznej bądź ogniwa galwanicznego, która łatwo się redukując lub utleniając, zapobiega niepożądanym reakcjom elektrodowym;
jedno- lub wielokolorowe miejscowe zabarwianie płaskich wyrobów włókienniczych, np. tkanin, dzianin, niekiedy przędz lub luźnych włókien, w sposób pozwalający na wytworzenie określonego wzoru;
fenylohydrazyna, C6H5NHNH2,
związek organiczny, białe płatki;
glioksal, diformyl, aldehyd szczawiowy, etanodial, OHC–CHO,
związek organiczny, najprostszy dialdehyd, żółta ciecz;
hydrazyna, H2N–NH2,
związek azotu z wodorem;
hydrochinon, 1,4-dihydroksybenzen, C6H4(OH)2,
związek organiczny, fenol dihydroksylowy;
związek koordynacyjny, ciało stałe;
produkty stosowane do usuwania zanieczyszczeń z różnorodnych podłoży (do ś.m. nie zalicza się środków piorących i szamponów);
chem. uszlachetnianie wyrobów przez usuwanie barwnych zanieczyszczeń;
chem. dział redoksometrii obejmujący bezpośrednie oznaczanie reduktorów (lub pośrednie utleniaczy) za pomocą miareczkowania mianowanymi roztworami utleniaczy.
potas, K, kalium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 19;
potencjał utleniająco-redukujący, potencjał redoks, potencjał pary redoks,
potencjał elektrody zbudowanej z danej pary redoks (np. Pb | Pb2+);
ogrzewanie substancji stałych w wysokiej temperaturze, niższej od ich temperatury topnienia, w celu spowodowania przemian fiz. lub chem.;
reakcje chem., w których stężenia produktów przejściowych drgają (oscylują) w skali makroskopowej w czasie.
redukcja
[łac.],
elektronizacja,
chem. proces polegający na pobraniu elektronu (elektronów) przez jon, atom w wyniku czego maleje stopień utlenienia pierwiastka;
siarczany(IV), dawniej siarczyny,
sole lub estry kwasu siarkowego(IV) H2SO3;
pochodne kwasu siarkowodorowego H2S;

Słownik języka polskiego PWN

reduktor
1. «urządzenie zmniejszające, ograniczające coś»
2. «substancja oddająca elektrony substancji redukowanej i sama ulegająca przy tym utlenieniu»
reduktor ciśnienia «urządzenie do obniżania ciśnienia gazu wypływającego z butli lub przewodów gazowych, zapewniające wymagane ciśnienie gazu w części odbiorczej»
reduktor prędkości «przekładnia zmniejszająca liczbę obrotów napędzanego elementu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia