reduktora

Encyklopedia PWN

związek nieorganiczny, sól;
uszeregowanie pierwiastków chem. w kolejności wzrastającej zdolności do przyjmowania przez nie (lub ich kationy) elektronów w reakcjach utleniania-redukcji (redoks).
tiosole, siarkosole,
sole tzw. tiokwasów, wywodzących się z kwasów tlenowych, w których atomy tlenu zostały całkowicie lub częściowo zastąpione atomami siarki;
wapń, Ca, calcium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 20;
związki chemiczne węgla i tlenu:
związki chemiczne węgla z metalami lub niektórymi niemetalami (gł. krzemem i borem);
połączenia wodoru z innymi pierwiastkami chem., o ogólnym wzorze YnHm (Y — atom dowolnego pierwiastka);

Słownik języka polskiego PWN

reduktor
1. «urządzenie zmniejszające, ograniczające coś»
2. «substancja oddająca elektrony substancji redukowanej i sama ulegająca przy tym utlenieniu»
reduktor ciśnienia «urządzenie do obniżania ciśnienia gazu wypływającego z butli lub przewodów gazowych, zapewniające wymagane ciśnienie gazu w części odbiorczej»
reduktor prędkości «przekładnia zmniejszająca liczbę obrotów napędzanego elementu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia