poziome

Encyklopedia PWN

struktura tektoniczna powstała wskutek przerwania i przemieszczenia się względem siebie dwóch części ośrodka skalnego wzdłuż oddzielającej je powierzchni uskokowej (lub szeregu takich powierzchni tworzących strefę uskokową);
człon mechanizmu mogący wykonywać tylko niepełny obrót;
ciało wykonujące drgania wokół nieruchomego punktu lub osi pod wpływem przyłożonych sił (zwykle składowej siły ciężkości);
bryła sztywna wykonująca drgania wokół osi nie przechodzącej przez środek ciężkości bryły;
geol. podstawowa cecha osadów i skał osadowych polegająca na występowaniu w nich różniących się od siebie grubszych warstw i cieńszych warstewek — lamin (laminacja), których istnienie jest wynikiem zmian źródeł pochodzenia osadu, tempa jego składania, a także przerw w sedymentacji;
Wegener Alfred Lothar Wymowa, ur. 1 XI 1880, Berlin, zm. XI 1930, Grenlandia,
geofizyk niemiecki, badacz Grenlandii.
wertykalizm
[łac. verticalis ‘pionowy’],
szt. plast. zasada komponowania dzieła plastycznego polegająca na szczególnym uwypukleniu elementów pionowych (wertykalnych) oraz na zaniechaniu wyraźnych akcentów i podziałów w kierunku poziomym;
ruch powietrza atmosferycznego względem powierzchni Ziemi;
górn.:
mat. uporządkowane n liczb opisujące położenie punktu w n-wymiarowej przestrzeni (układ współrzędnych).
górn. pusta przestrzeń w kopalni powstała po przeprowadzeniu procesu wybierania kopaliny;
zawrót, immelman,
lotn. figura akrobacji lotn.;
żyroskop kursowy lotniczy, giroskop kursowy lotniczy,
przyrząd pokładowy do wyznaczania kursu statku powietrznego (np. samolotu);
adwekcja
[łac. advectio ‘przywóz’, ‘doprowadzanie’],
poziomy ruch powietrza atmosferycznego polegający na napływaniu powietrza o określonych właściwościach nad dany obszar;
ekon. część analizy ekonomicznej, której przedmiotem jest gospodarka finansowa przedsiębiorstwa, czyli pozyskiwanie funduszy pieniężnych z różnych źródeł oraz ich wykorzystywanie w różnych obszarach działalności.
antena
[łac. antenna ‘reja’],
urządzenie do wysyłania (antena nadawcza) lub (i) odbierania (antena odbiorcza) fal elektromagnetycznych (radiowych), stanowiące część składową każdego systemu radiokomunikacyjnego.
antymonopolowe ustawodawstwo, antytrustowe ustawodawstwo,
ekon. przepisy prawne mające na celu niedopuszczenie do powstawania monopoli oraz ograniczenie stosowania praktyk monopolistycznych, popieranie konkurencji i ochronę konsumentów.
architraw
[gr.-łac.],
epistyl, nadsłupie,
najniższa część belkowania spoczywająca na kolumnach, dźwiga fryz i gzyms;
atom
[gr. átomos ‘niepodzielny’],
fiz. najmniejsza cząstka pierwiastka chemicznego, posiadająca jeszcze właściwości tego pierwiastka, określoną masę oraz specyficzne właściwości fizyczne.
atom, którego elektrony znajdują się na wyższych poziomach energetycznych niż w stanie podstawowym;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia