poziome

Encyklopedia PWN

elektron. dziedzina nauki i techniki zajmująca się zminiaturyzowanymi układami elektronicznymi realizowanymi całkowicie w postaci scalonej (układ scalony), niekiedy z udziałem elementów (przyrządów) dyskretnych (dyskretny przyrząd).
archeol. krąg kultur epoki brązu (gł. XVI–XV w. p.n.e.) zajmujących znaczną część zachodniej i środkowej Europy — od górnego dorzecza Loary na zachodzie, po środkowe dorzecza Łaby i Odry na północy oraz Cisę i dorzecze Sawy i Drawy na południowym wschodzie;
Mondrian Piet, właśc. Pieter Cornelis Mondriaan, ur. 7 III 1872, Amersfoort k. Utrechtu, zm. 1 II 1944, Nowy Jork,
holenderski malarz i teoretyk sztuki, jeden z prekursorów abstrakcji.
Muierilor, Peşteră
[pesztẹrə m.],
Peşteră Muierii,
jaskinia krasowa w południowej Rumunii, u wylotu wąwozu rz. Galbenu;
ściana (z kamienia, cegieł, betonu) przenosząca obciążenia poziome, np. od naporu mas ziemnych (m.o. chroniący skarpę przed osuwaniem) lub składowanych materiałów (ściana silosu).
geol. struktura tektoniczna będąca wynikiem poziomego przemieszczenia zwartych mas skalnych względem podłoża wzdłuż poziomej lub bardzo słabo nachylonej powierzchni nieciągłości (zw. powierzchnią nasunięcia) na znaczną odległość; także proces przemieszczania mas skalnych (szariaż), prowadzący do powstania takiej struktury;
nuty
[łac.],
muz. znaki graficzne notacji muzycznej, określające — zależnie od swego położenia na pięciolinii i od podanego klucza muzycznego — wysokość dźwięków, a od swego kształtu — ich relatywną wartość rytmiczną (np. cała nuta, półnuta, ćwierćnuta, ósemka itd.);
technologiczna maszyna robocza do obróbki przedmiotów w celu nadania im wymaganego kształtu, wymiarów i gładkości powierzchni;
med. rytmiczne, mimowolne drganie gałek ocznych;
okręt podwodny, pot. łódź podwodna,
okręt wojenny przeznaczony do pływania i walki w całkowitym zanurzeniu;
oscyloskop
[łac.-gr.],
urządzenie elektroniczne wytwarzające na ekranie (np. lampy oscyloskopowej, wyświetlacza LCD lub PDP) obraz świetlny będący odwzorowaniem zależności funkcyjnych między 2 zmiennymi wielkościami elektr. lub innymi wielkościami fiz., przetworzonymi na wielkości elektr. (zazwyczaj na napięcie elektr.).
parapet
[wł.],
podokiennik,
poziome pokrycie muru podokiennego;
sposób klasyfikacji pierwiastków chemicznych w postaci tabeli powstałej w wyniku ułożenia pierwiastków według wzrastającej liczby atomowej oraz według ich właściwości chemicznych;
pitha
[sanskr. pīṭha ‘siedzisko’, ‘siedziba’]:
płaszczyzna frankfurcka, pozioma frankfurcka,
antropol. płaszczyzna pozioma uszno-oczodołowa uwzględniana głównie w pomiarach antropometrycznych i obserwacjach antroposkopijnych głowy lub czaszki, zatwierdzona 1884 na zjeździe antropologów we Frankfurcie n. Menem.
hydrol. największe i najbardziej regularne okresowe ruchy wód oceanicznych, objawiające się rytmicznymi zmianami poziomu morza, wywołane przyczynami astronomicznymi (siłami przyciągania Księżyca i Słońca) oraz siłami bezwładnościowymi w układzie Ziemia–Księżyc–Słońce;
żegl. pozioma konstrukcja zamykająca kadłub statku wodnego i jego nadbudowy (nadbudówka) od góry lub stanowiąca poziomą przegrodę wewnątrz statku, także platforma w konstrukcji statku;
archeol. krąg kultur rozwijający się w środkowej i młodszej epoce brązu, na niektórych terenach także we wczesnej epoce żelaza (XV–IV w. p.n.e.), zajmujących rozległe obszary w środkowej i zachodniej Europie — między Bałtykiem na północy i Płw. Bałkańskim na południu, Karpatami na wschodzie i Katalonią na zachodzie;
hydrol. postępowy ruch mas wodnych w morzach i oceanach, przenoszący znaczne ilości wody na duże odległości w określonym czasie.
górn. obszerne poziome wyrobisko korytarzowe o znacznej szerokości, drążone w poprzek warstw w skale płonnej, poprzecznie do rozciągłości złoża;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia