opisowy

Encyklopedia PWN

dział demografii badający stan i strukturę populacji z punktu widzenia cech objętych badaniem oraz ruch tych populacji.
dyscyplina nauk. zajmująca się badaniem faktów moralnych jako czystych faktów społ.-kulturowych (socjologia i historia moralności), przeżyć (psychologia moralności), faktów językowo-komunik. (semantyka moralności).
nauki, które w zgodzie z przyjętymi kryteriami prawdziwości ustalają, opisują i wyjaśniają konkretne zjawiska i procesy zachodzące w określonym miejscu i czasie (np. historia).
etyka
[gr. tá ēthiká ‘traktat o obyczajach’ < ḗthos ‘obyczaj’, ‘charakter’],
termin użyty w IV w. p.n.e. przez Arystotelesa w tytule dzieła Etyka nikomachejska na oznaczenie opisowo-krytycznego studium tego, co dotyczy etosu jako ludzkiego charakteru, obyczaju, tj. utrwalonego sposobu zachowania się w środowisku życia, zamieszkania;
zbiór ogólnych przekonań dotyczących natury świata, człowieka i społeczeństwa, miejsca człowieka w świecie, sensu jego życia oraz wynikających z tego wartościowań i ideałów wyznaczających postawy życiowe ludzi i sposób ich postępowania;
anatomia
[gr. anatomḗ ‘krajanie’],
nauka o budowie organizmów, dyscyplina biologii;
Benni Tytus, ur. 26 XII 1877, Warszawa, zm. 1 XI 1935, tamże,
językoznawca;
Broch
[brok]
Olaf, ur. 4 VIII 1867, Horten, zm. 28 I 1961, Oslo,
norweski językoznawca, slawista; twórca słow. fonetyki opisowej;
elitaryzm
[fr. élire < łac. eligere ‘wybierać’],
w znaczeniu normatywnym (elitaryzm normatywny) pogląd głoszący potrzebę i słuszność wyodrębnienia w społeczeństwie elity;
etnografia
[gr. éthnos ‘lud’, ‘plemię’, ‘naród’, gráphō ‘piszę’],
termin używany jako synonim etnologii lub nazwa jej działu;
Husserl Edmund Wymowa, ur. 8 IV 1859, Prossnitz (ob. Prościejów, Czechy), zm. 26 IV 1938, Fryburg Bryzgowijski,
filozof niemiecki, twórca nowoczesnej fenomenologii, z wykształcenia matematyk.
urzędowy, jednolity dla całego kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o obiektach katastralnych, tj. gruntach oraz budynkach i lokalach.
kierunek w ekonomii, stworzony przez K. Marksa w 2. połowie XIX w.
termin wieloznaczny, rozmaicie rozumiany i definiowany;
biol. zdolność zwierząt i człowieka do przechowywania w sieciach komórek nerwowych ośrodków mózgu informacji i wykorzystywania ich do aktualnych i planowanych działań.
poetyka
[łac. < gr.],
dyscyplina literaturoznawcza, dziedzina teorii literatury dostarczająca wiedzy ogólnej o budowie dzieła literackiego.
stosowane od XIX w. określenie dziedzin twórczości artystycznej percypowanych wzrokowo, obejmujące architekturę, rzeźbę, malarstwo, grafikę, rzemiosło artystyczne.
teologia
[gr. theós ‘Bóg’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
uporządkowana wiedza religijna.
analiza danych, eksploracyjna analiza danych,
statyst. grupa metod geom. i opisowych, opartych na obserwacjach z próby, pozwalających na wybór a posteriori racjonalnej struktury danych (co w konsekwencji umożliwia wybór adekwatnego modelu dla danych).

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

opis
1. «wypowiedź lub tekst, w których są opisane jakieś osoby, przedmioty, zjawiska lub sytuacje; też: czynność opisywania czegoś»
2. «objaśnienia i podpis do rysunku, mapy itp.»
3. «podstawowe dane dotyczące jakiejś publikacji lub urządzenia»

• opisowy • opisowo • opisowość
poemat opisowy «dłuższy utwór wierszowany, którego znaczną część stanowią opisy»
gramatyka opisowa, deskrypcyjna «gramatyka opisująca właściwości gramatyczne języka w jednej wyróżnionej epoce jego rozwoju»
stopniowanie opisowe, analityczne «stopniowanie polegające na dodawaniu do form stopnia równego: w stopniu wyższym: przysłówków bardziej, mniej, w stopniu najwyższym: przysłówków najbardziej, najmniej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia