kultura

Encyklopedia PWN

archeol. schyłkowoplejstoceńska jednostka kulturowa (XII–IX tysiąclecie p.n.e.) występująca w górach Zagros i na ich przedpolu;
archeol. kultura paleolitu wyodrębniona 1980 w południowej części Bliskiego Wschodu na podstawie stanowisk: Boker Tahtit, Dżabal Kafza (Qafzeh), Kebara i in.;
archeol. kultura neolitu rozwijająca się 2700–2000 p.n.e.;
amudyjska kultura, kultura preoryniacka,
archeol. kultura paleolitu występująca na Bliskim Wschodzie, na stanowiskach Jabrud, Adlun i Tabun i w wąwozie Amud w Galilei (stąd nazwa);
angarska kultura, zw. też kulturą maltańsko-burecką,
archeol. kultura środkowej fazy paleolitu górnego w zachodniej Syberii, występująca ok. 23 tys. lat temu;
archeol. kultura neolitu, występująca w dorzeczu górnej i częściowo środkowej Wołgi, rozwijająca się od ok. 2800 do schyłku III tysiącl. p.n.e. jako lokalna jednostka okręgu kultur ceramiki dołkowo-grzebykowej
archeol. kultura z przeł. epoki brązu i wczesnej epoki żelaza (XII–X w. p.n.e.), rozwijająca się na terenach stepowych pomiędzy dolnym Dunajem a dolnym Dnieprem;
archeol. kultura węgierskiego eneolitu rozwijająca się od schyłku IV do połowy III tysiąclecia p.n.e. w dorzeczu Cisy (gł. wschodnie Węgry i wschodnia Słowacja) jako młodsze stadium polgarskiego kręgu kulturowego.
archeol. kultura rozwijająca się VIII–X w. w leśnej i leśno-stepowej strefie między środkowym Dnieprem a dorzeczami górnej Oki i górnego Donu;
archeol. kultura wczesnej epoki żelaza (VIII–V w. p.n.e.) znana z terenów środkowych Czech;
archeol. kultura późnego neolitu południowych wybrzeży Płw. Skandynawskiego;
archeol. kultura neolitu strefy leśnej północno-wschodniej Europy, rozwijająca się od schyłku 1. poł. IV tysiąclecia p.n.e. do pocz. II tysiąclecia p.n.e.;
archeol. kultura wczesnej epoki żelaza zajmująca tereny strefy leśnej w górnym i środkowym dorzeczu Niemna, po środkowe dorzecze Dźwiny, datowana od przeł. V i IV w. p.n.e. aż do ok. poł. I tysiąclecia n.e.;
archeol. kultura neolitu środkowej Europy, → badeńska kultura.
archeol. kultura środkowoneolityczna ukształtowana na terenie Czech i Dolnego Śląska jako kontynuacja regionalnej grupy szareckiej kultury ceramiki wstęgowej rytej, datowana na 1. poł. IV tysiąclecia p.n.e.;
archeol. kultura wczesnego neolitu środkowej Europy, datowana na 2. poł. V i pocz. IV tysiąclecia p.n.e.;
archeol. kultura epoki brązu (XVI–XIV w. p.n.e.), występująca na terenie środkowego i dolnego Podnieprza
Cernavodă kultura
[czernawọdə k.],
archeol. kultura schyłkowego eneolitu występująca na obszarze wschodniej Rumunii i północno-wschodniej Bułgarii;
Chiozza kultura
[k. kjọcca],
zw. też kulturą a bocca quadrata,
archeol. kultura neolitu północnych Włoch; trwała od końca IV do pocz. III tysiąclecia p.n.e.;
archeol. kultura epoki żelaza, późnego i schyłkowego okresu wpływów rzym. (poł. III w.–przeł. IV i V w.);

Słownik języka polskiego PWN

kultura
1. «materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory»
2. «społeczeństwo rozpatrywane ze względu na jego dorobek materialny i umysłowy»
3. «odpowiednio wysoki poziom rozwoju społeczeństwa w jakimś zakresie»
4. «umiejętność obcowania z ludźmi»
5. «sztuczna hodowla komórek, tkanek, organów lub całych mikroorganizmów»
6. «rodzaj, gatunek lub odmiana rośliny uprawiane na danym terenie w celach użytkowych; też: teren uprawy tej rośliny i sama uprawa»
7. «struktura gleby uprawnej osiągana w wyniku zabiegów agrotechnicznych i racjonalnej gospodarki; też: te zabiegi i gospodarka»

• kulturowy • kulturowo
kultura abwilska «kultura starszego paleolitu w Europie»
kultura aszelska «kultura paleolityczna»
kultura duchowa «ogół dzieł naukowych, literackich i dzieł sztuki tworzących dorobek ludzkości w danym okresie historycznym»
kultura egejska «kultura rozwijająca się w neolicie i epoce brązu w basenie Morza Egejskiego»
kultura fizyczna «dziedzina obejmująca naukę o wychowaniu fizycznym, sport, higienę osobistą oraz racjonalną organizację czynnego wypoczynku»
kultura grobów kurhanowych «kultura epoki brązu charakteryzująca się kurhanami bogato wyposażonymi w broń i ozdoby z brązu»
kultura halsztacka «kultura epoki żelaza rozwijająca się w zachodniej i środkowej Europie»
kultura helleńska «kultura grecka od czasów najdawniejszych do podbojów Aleksandra Wielkiego»
kultura masowa «kultura oparta na funkcjonowaniu środków masowej informacji, przeznaczona dla rozproszonej, licznej i zróżnicowanej publiczności»
kultura materialna «ogół dóbr materialnych oraz środków i umiejętności technicznych społeczeństwa w danym okresie historycznym»
kultura mykeńska «kultura rozwijająca się w II tysiącleciu p.n.e. we wschodniej części Morza Śródziemnego»
dom kultury «budynek mieszczący lokale kulturalno-rozrywkowe, jak czytelnia, sala kinowa, świetlica»
filozofia sztuki, nauki, kultury itp. «nauka zajmująca się ogólnymi rozważaniami na temat istoty i struktury sztuki, nauki, kultury itp.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia