kontynentalna

Encyklopedia PWN

w szerszym znaczeniu sztuka europejska VI w.–1. połowy XI w., od upadku cesarstwa zachodniorzymskiego do skrystalizowania się stylu romańskiego.
góry w zachodnich Chinach, w środkowej, najwyższej części Kunlunu;
Przylądkowe, Góry, Cape Mountains,
góry fałdowe na południowym krańcu Afryki, w RPA;
geogr. obszar lądu w strefie klimatu suchego, pozbawiony roślinności lub z niską roślinnością rozproszoną, pokrywającą mniej niż 10% powierzchni.
antropol. jednostki klasyfikacji wewnątrzgatunkowej zmienności człowieka;
całokształt dokonujących się w XIX w. przeobrażeń technicznych i społeczno-gospodarczych w rolnictwie Europy (głównie kontynentalnej), które doprowadziły do wielkiego wzrostu produkcji.
Riukiu Wymowa, Nansei,
rów oceaniczny w dnie Oceanu Spokojnego, w północno-zachodniej części Basenu Filipińskiego;
różnorodność biologiczna, bioróżnorodność,
zróżnicowanie żywej przyrody na wszystkich poziomach jej organizacji (materiału genetycznego, populacji i gatunków, oraz ekosystemów);
Sabalan, Kūh-e Sabalān,
masyw górski w północno-zachodnim Iranie, na Wyżynie Armeńskiej, na wschód od miasta Tebriz;
Sajan Wschodni, Wostọcznyj Sajạn,
łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji, w południowej Syberii oraz w Mongolii (kraniec południowo-wschodni), ciągnie się z północnego zachodu na południowy wschód, od Jeniseju do brzegów Bajkału;
Sajan Zachodni, Zạpadnyj Sajạn,
łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji, w południowej Syberii, między doliną Małego Abakanu a Sajanem Wschodnim;
Sirat, Dżabal al-, Jabal aṣ-Ṣirāṭ,
góry w północno-zachodnim Jemenie, przy granicy z Arabią Saudyjską;
Sistan, afg. Sistān, pers. Sīstān,
kraina geograficzno-historyczna w Azji Południowo-Zachodniej, na wschodzie Wyż. Irańskiej, w Iranie (ostan Beludżystan i Sistan), Afganistanie (prowincje: Farah, Nimroz) i Pakistanie (mały fragment w prowincji Beludżystan).
Skaliste, Góry, Rocky Mountains Wymowa,
góry w zachodniej części Ameryki Północnej, wschodnia część Kordylierów;
Skandynawski, Półwysep, szwedz. Skandinaviska halvön, norw. Den skandinaviske halvøy, fiń. Skandinavian niemimaa,
największy półwysep Europy, między morzami: Norweskim, Północnym, Bałtyckim i Barentsa;
Somalijski, Basen, Somali Basin,
basen oceaniczny w dnie Oceanu Indyjskiego, między stokiem kontynentalnym Afryki, Grzbietem Arabsko-Indyjskim i Seszelami;
Starkel Leszek, ur. 8 IX 1931, Wierzbnik (pow. starachowicki),
geograf geomorfolog; uczeń M. Klimaszewskiego;
norweski koncern paliwowy;

Słownik języka polskiego PWN

litosfera kontynentalna «sfera kuli ziemskiej, na którą składa się skorupa kontynentalna i górna część płaszcza Ziemi»
kontynent
1. «wielki obszar lądu otoczony morzem i oceanem»
2. «ziemia w przeciwieństwie do morza»
3. «masyw lądowy Europy (bez Anglii)»

• kontynentalny
blok kontynentalny «część skorupy ziemskiej położona powyżej den oceanicznych»
klimat kontynentalny «klimat, który cechuje niewielka ilość opadów, gorące lato i mroźna zima»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia